Erbwaffen

Wapens worden vaak nagelaten, en de ontvangers van de erfenis staan dan meestal onvoorbereid voor de vraag wat er met de wapens moet gebeuren.

Hier vind je de belangrijkste informatie over het onderwerp Erbwaffe in een overzicht.

Het erfrecht in de Europese ruimte is onderworpen aan strenge wetten die zelfs voor wapens geen uitzondering maken. Als erfgenaam heb je in principe het recht om wapens en al het bijbehorende toebehoren uit de nalatenschap in jouw bezit te nemen. Dit gaat echter gepaard met een hoge administratieve last.

Allereerst ben je verplicht de voor jou bevoegde Waffenbehörde op de hoogte te stellen van deze erfenis. Al het vergeten of negeren van deze verplichting alleen al kan leiden tot een boete van maximaal EUR 10.000,-.

De bevoegde Waffenbehörde vinden kan soms wat lastig zijn, omdat de instantie afhankelijk van de stad of het district meestal onder een andere overheidsinstelling valt. In dat geval helpt een korte Google-zoekopdracht, of een telefoontje naar de plaatselijke ordedienst, het Landratsamt of het dichtstbijzijnde politiebureau.

Is de eerste stap gezet, dan is het zaak om na te gaan of de erflater (de overledene) ook een vergunning had voor het bezit van de geërfde wapens. Deze is aanwezig in de vorm van een Waffenschein, een Waffenbesitzkarte, een Jagdschein of meerdere van deze documenten (tenzij het om vrij verkrijgbare wapens gaat). In zo'n geval mag je de wapens weliswaar houden, maar moet je zelf de bijbehorende documenten aanvragen bij de instantie. En dat onder tijdsdruk: vanaf het moment van uitdrukkelijke aanvaarding van de erfenis heb je doorgaans slechts één maand de tijd. Mis je deze termijn en behoudt je de wapens toch, dan riskeer je opnieuw een boete van de eerder genoemde hoogte.

Het bijkomende gevolg hiervan is dat de instantie jouw betrouwbaarheid in twijfel trekt of zelfs afwijst – en dan wordt het lastig. Want de betrouwbaarheid is op zijn beurt een vereiste voor het aanvragen van de WBK.

In principe wel, zolang je zelf niet onder een wapenverbod valt en er nog geen hebt. Als er een wapenverbod geldt, wordt een langdurige gerechtelijke procedure opgestart. Heb je al een Waffenbesitzkarte, dan hoef je de wapens alleen op jouw naam te registreren.

Er zijn bij het verkrijgen van de WBK (in het kader van een erfenis) twee mogelijkheden:

Een Bedürfnis hoef je bij een erfenis niet aan te tonen, maar je moet je wapens onbruikbaar laten maken als je geen Sachkunde kunt aantonen. Ben je lid van een schietvereniging, verzamelaar of heb je een Jagdschein, dan is een Bedürfnis en de Sachkunde aanwezig. Daarmee mag je het in werkende staat geërfde wapen houden zoals het is.

De soorten wapens waarvoor je een Waffenbesitzkarte nodig hebt, zijn wettelijk categorisch beperkt:

• halfautomatische kort- en langwapens,

• enkellaaders en repeteergeweren (als kort- en langwapens)

• hagelgeweren en

• luchtdrukwapens met meer dan 7,5 joule.

Let op: In Duitsland zijn er drie verschillende Waffenbesitzkarten. De groene variant is een soort standaardkaart waarop je in het algemeen vergunningsplichtige wapens kunt laten registreren. Na een Voreintrag door de bevoegde autoriteit dien je het wapen binnen een jaar aan te schaffen — anders vervalt de registratie en moet je het wapen opnieuw aanvragen. Jagers ontvangen de groene variant wanneer zij een Waffenbesitzkarte aanvragen.

De gele kaart is uitsluitend bedoeld voor sportschutters en heeft betrekking op bepaalde wapens. Hiermee mag je de volgende wapens aanschaffen:

• enkellaaders (getrokken en glad)

• meerschotsrepeteer-langwapens (getrokken),

• enkellaader-kortwapens (voor patroonmunitie, éénloops) en

• percussiewapens (centraalvuurontsteking)

• alsmede de bijbehorende munitie.

Wil een sportschutter een ander vergunningsplichtig wapen aanschaffen dat niet op de lijst van de gele WBK staat, dan moet hij een groene WBK met Voreintrag aanvragen. Hieronder vallen bijvoorbeeld halfautomatische pistolen, halfautomatische langwapens of repeteerhagelgeweren.

De rode WBK is bestemd voor deskundigen en wapenverzamelaars. Hierop worden vuurwapens van een bepaald bouw- of functietype, van een bepaald verzamelgebied of — in zeldzame gevallen — vuurwapens van allerlei soorten geregistreerd.

Let op: Met een WBK mag je de betreffende wapens weliswaar aanschaffen, maar niet dragen. Een jager mag zijn jachtwapens in zijn jachtgebied dragen; hetzelfde geldt voor hem en sportschutters op de schietbaan. Wil men echter een wapen in het openbaar dragen, dan heeft men een Waffenschein nodig waarop dit wapen vermeld staat. Belangrijk om hierbij op te letten: de Waffenschein geeft geen recht om extra wapens aan te schaffen. Bovendien mag er met de Waffenschein ook geen munitie worden aangeschaft.

Als je zelf kunt aantonen dat je bevoegd bent om werkende wapens te bezitten, is een blokkeerinrichting niet nodig. Besluit je toch om je Erbwaffen dienovereenkomstig te bewerken, houd dan rekening met kosten. Bovendien moet de onbruikbaarheid van je wapens worden aangetoond bij de bevoegde autoriteit. Hetzelfde geldt voor vergunningsplichtige munitiesoorten. Je kunt ze overdragen aan een bevoegde persoon of het gevaarspotentieel ervan wordt verminderd.

"Vergunningsplichtig" betekent dat je een speciale officiële vergunning nodig hebt om bepaalde wapens te mogen bezitten. Hieronder vallen alle wapens waarvoor je ofwel een Jagdschein of een Waffenbesitzkarte nodig hebt. Afhankelijk van het wapen geeft de betreffende vergunning toestemming voor aankoop, bezit, transport, sportief gebruik op de schietbaan of het dragen. Als je echter voor slechts één van je wapens geen vergunning kunt tonen, ben je juridisch gezien een illegale wapenbezitter.

Als erfgenaam ben je de rechtmatige eigenaar van de Erbwaffe; ongeacht of deze functioneel zijn of onklaar zijn gemaakt. In principe kun en mag je dus alle Erbwaffe en zelfs complete wapencollecties verkopen. Een inspectie van de objecten en een reiniging verhogen de waarde en vaak besluiten verzamelaars meteen voor een heel assortiment te gaan. Als je slechts enkele wapens wilt verkopen en je niet van alle erfstukken wilt scheiden, moet je goed nadenken welke daarvan je huis mogen verlaten. Erbwaffe kunnen afhankelijk van de leeftijd een hogere waarde hebben.

Of je privé een Erbwaffe wilt verkopen of deze naar een handelaar brengt en de verdere wapenverkoop aan experts overlaat, maakt juridisch gezien niet uit - zolang de voorwaarden rondom de overdracht van vuurwapens worden nageleefd. Als je de moeite wilt vermijden, is aankoop via een handelaar of wapenverwerker aan te raden. Alternatieven zijn veilinghuizen of een online platform zoals wij, dat wapenverkopen uitdrukkelijk toestaat.

Wees echter voorzichtig als je Erbwaffe wilt importeren / exporteren. Hier botsen veel binnenlandse en buitenlandse voorwaarden, waarbij advies - of de algemene afhandeling via handelaren - de procedure aanzienlijk vereenvoudigt.

Het verzenden van wapens is in Duitsland weliswaar mogelijk, maar mag alleen worden uitgevoerd door speciaal daartoe bevoegde waffentransportbedrijven. Ook de transportbedrijven moeten aantoonbaar betrouwbaar zijn om met dergelijke goederen te mogen omgaan. Bij de overdracht moeten zij aan dezelfde voorwaarden voldoen als jij of andere verkopers: het waarborgen dat de ontvanger van het wapen dit ook mag bezitten.

Daarnaast geldt: als de bijbehorende munitie ook verzonden moet worden, dient deze verzending gescheiden van de wapens plaats te vinden. Sommige aanbieders verbieden de verzending van munitie helemaal. Het nadeel: wil je toch laten verzenden, dan kan dit uitsluitend via een handelaar die samenwerkt met dergelijke bedrijven. Als particulier is het niet mogelijk om zulke transporteurs in te schakelen – je bent dan verplicht aangewezen op persoonlijke overdracht, wat voor jou meer moeite en meer risico met zich meebrengt op het gebied van controle en wettelijke naleving.