Nota:
L'articolo si trova all'estero. Tieni presente che le condizioni di consegna, i tempi di spedizione e/o la procedura di acquisto potrebbero variare.
Condizioni tecniche ed estetiche
La canna del fucile è in ottime condizioni, mentre all’esterno l’arma presenta condizioni nella media, tipiche di un’arma così vecchia.
Il fucile Mosin-Nagant mod. 1891, comunemente noto come M91, è un modello che ha definito la fanteria russa e sovietica per oltre mezzo secolo. La sua nascita, nel 1891, fu il risultato delle dolorose esperienze dell’esercito zarista durante la guerra russo-turca, quando i russi, armati di fucili monocolpo Berdan, dovettero affrontare i moderni fucili a ripetizione Winchester.
Costruzione e meccanica:
L’M91 è un classico fucile a ripetizione con otturatore girevole-scorrevole. Fu progettato dal colonnello russo Siergiej Mosin in collaborazione con il progettista belga Léon Nagant, che apportò al progetto un elemento fondamentale: il meccanismo di alimentazione. Questo meccanismo era una soluzione geniale al problema dell’alimentazione delle cartucce con bordo sporgente (7,62x54mmR): impediva gli inceppamenti bloccando la seconda cartuccia nel caricatore mentre la prima veniva introdotta nella camera.
Caratteristiche dell’M91:
Lunghezza della canna: la versione da fanteria (M91) ha un’imponente canna lunga 80 cm (31,5 pollici). All’epoca si riteneva che una canna così lunga permettesse di sfruttare appieno l’energia della polvere da sparo e garantisse una precisione letale a distanze enormi.
Organi di mira: i primi modelli avevano una tacca di mira a cursore graduata in aršin (unità di misura russa, circa 71 cm). È uno degli elementi più caratteristici che distinguono i primi M91 dalle successive modernizzazioni.
Baionetta: la dottrina russa prevedeva che il fucile M91 fosse soprattutto un supporto per la baionetta. Per questo motivo, questi modelli venivano tarati in fabbrica con la baionetta a manicotto montata, che sul campo veniva raramente rimossa.
Il Mosin M91 divenne famoso per la sua straordinaria resistenza alle condizioni atmosferiche avverse. Fango, neve o la mancanza di una pulizia regolare raramente rendevano quest’arma inutilizzabile, rendendola ideale per un esercito di leva di massa.
Versione New England Westinghouse 1915
Quando nel 1914 scoppiò la Prima guerra mondiale, l’inefficienza dell’industria russa costrinse il governo zarista ad affidare la produzione dei fucili all’azienda americana New England Westinghouse. La marcatura con l’anno 1915 indica che l’esemplare risale agli inizi della produzione. Questi fucili si distinguono per la qualità superiore dell’acciaio e per il calcio in noce americano, nettamente migliore rispetto alla produzione russa standard. Sopra la data è raffigurata l’aquila bicipite zarista, simbolo dell’accettazione dell’arma da parte degli ispettori russi negli Stati Uniti. La particolare scala della tacca di mira, con misure sia in metri sia in aršin, potrebbe indicare una successiva modernizzazione in Finlandia.
s/n 1142947
(Mostra la descrizione in lingua originale)
Stan Techniczny i Wizualny
Przewód lufy karabinu jest w bardzo dobrej kondycji, natomiast z zewnątrz broń prezentuje stan przeciętny, typowy dla tak starej broni.
Karabin Mosin-Nagant wz. 1891, powszechnie znany jako M91, to konstrukcja, która zdefiniowała rosyjską i radziecką piechotę na ponad pół wieku. Jego narodziny w 1891 roku były wynikiem bolesnych doświadczeń armii carskiej z wojny rosyjsko-tureckiej, gdzie Rosjanie, uzbrojeni w jednostrzałowe karabiny Berdan, musieli mierzyć się z nowoczesną bronią powtarzalną Winchester.
Konstrukcja i Mechanika:
M91 jest klasycznym karabinem powtarzalnym z zamkiem ślizgowo-obrotowym. Został opracowany przez rosyjskiego pułkownika Siergieja Mosina przy współpracy z belgijskim projektantem Léonem Nagantem, który wniósł do projektu kluczowy element: mechanizm rozdzielacza. Rozdzielacz ten był genialnym rozwiązaniem problemu podawania nabojów z wystającą kryzą (7,62x54mmR) – zapobiegał on zacinaniu się broni poprzez blokowanie drugiego naboju w magazynku, podczas gdy pierwszy był wprowadzany do komory.
Cechy Charakterystyczne M91:
Długość lufy: Wersja piechoty (M91) posiada imponującą lufę o długości 80 cm (31,5 cala). W tamtym czasie wierzono, że tak długa lufa pozwala na pełne wykorzystanie energii prochu i zapewnia zabójczą celność na ogromnych dystansach.
Przyrządy celownicze: Wczesne modele posiadały celownik ramkowy skalowany w arszynach (rosyjska miara długości, ok. 71 cm). Jest to jeden z najbardziej charakterystycznych elementów odróżniających wczesne M91 od późniejszych modernizacji.
Bagnet: Rosyjska doktryna zakładała, że karabin M91 był przede wszystkim uchwytem dla bagnetu. Z tego powodu modele te były fabrycznie przystrzeliwane z założonym bagnetem tulejowym, który w warunkach polowych rzadko zdejmowano.
Mosin M91 zasłynął z niesamowitej odporności na trudne warunki atmosferyczne. Błoto, śnieg czy brak regularnego czyszczenia rzadko unieruchamiały tę broń, co czyniło ją idealną dla masowej armii poborowej.
Wersja New England Westinghouse 1915
Gdy w 1914 roku wybuchła I wojna światowa, niewydolny przemysł rosyjski zmusił rząd carski do zlecenia produkcji karabinów amerykańskiej firmie New England Westinghouse. Oznaczenie z rokiem 1915 świadczy, iż egzemplarz pochodzi z początków produkcji. Karabiny te cechują się wyższą jakością stali oraz osadami z amerykańskiego orzecha, znacznie przewyższając standardowe rosyjskie wykonanie. Nad datą widnieje dwugłowy orzeł carski, będący symbolem odbioru broni przez rosyjskich inspektorów w USA. Specyficzna skala celownika, gdzie występuje zarówno miara podana w metrach i arszynach może świadczyć o późniejszej modernizacji w Finlandii.
s/n 1142947