Carabina monocolpo G96/11 cal. .22 LR
≈ 498 €
Prezzo dal rivenditore: 2.190 zł. Convertito al tasso BCE del 27 ottobre 2026.
Porto d'armi o Nulla Osta richiesto
60-783 Poznań, Polonia
0
ID: 10999738
Acquisto da fuori UE: l'arma passa tramite un importatore nel tuo paese, il rivenditore si occupa dell'esportazione.
Come funziona l’acquisto dall’Europa
Acquista in sicurezza con Gunfinder
La nostra verifica d'identità con IA sui venditori rende Gunfinder il marketplace più sicuro online.
Scopri di più
Dettagli
- Lingua originale
- Polacco
- Categoria
- Autorizzazione all'acquisto
- Obbligatorio - Cosa posso acquistare?
- Calibro
- .22lr
- Condizione
- Nuovo
- Posizione
- 🇵🇱 60-783 Poznań, Polonia
- Disponibilità
- disponibile
Aggiornamento
Questa offerta si basa su una sincronizzazione dei dati, in cui le informazioni sull'offerta sono state trasmesse da un negozio, rivenditore o marketplace esterno. Tieni presente che potrebbero verificarsi temporanee discrepanze di prezzo a causa di possibili ritardi nella trasmissione dei dati.
- Fonte
- Sklep AstroClassic.pl
- Ultimo aggiornamento
- 3 minuti fa
Descrizione
Nota:
L'articolo si trova all'estero. Tieni presente che le condizioni di consegna, i tempi di spedizione e/o la procedura di acquisto potrebbero variare.
Szwajcarskie karabinki 22 LR
Jednostrzałowy szwajcarski karabin sportowy, pod amunicję bocznego zapłonu .22 LR. Zamek dwutaktowy. Nabój trzeba ręcznie włożyć do komory. Broń treningowa armii szwajcarskiej, wykonana na bazie karabinów wojskowych Schmidt – Rubin. Wierne odtworzenie łoża i mechanizmów ułatwiało rekrutom wstępne szkolenie strzeleckie.
Historia karabinów Schmidt – Rubin:
Karabiny Schmidt – Rubin kal. 7,5 x 53,5 i 7,5 x 55 w latach 1886 – 1930 uważane były za bardzo nowoczesne, precyzyjne i szybkostrzelne. Produkcję seryjną pierwszego karabinu Schmidt – Rubin rozpoczęto w 1891 roku, w Eidgenoessische Waffenfabrik w Bernie. Zamek dwutaktowy był ryglowany za pomocą dwóch rygli symetrycznych, umieszczonych w tylnej części trzonu. W kolejnych modelach rygle przeniesiono do przedniego sektora zamka, co ograniczyło wibracje trzonu i wzmocniło zespół ryglowy. Duża rączka zamkowa w formie solidnego walca ułatwiała przeładowanie. Wyjęcie zamka do czyszczenia i konserwacji wymagało wciśnięcia dużego zatrzasku, umieszczonego z prawej strony komory zamkowej.
Karabin wz. 1889 miał długą, 780 mm lufę, z trzema bruzdami prawoskrętnymi. Skok gwintu wynosił 1 : 10,63” (270 mm). Na górnej powierzchni komory zamkowej znajdowały się charakterystyczne wyżłobienia. Celownik ramieniowy skalowano do 2000 metrów.
Broń ładowano za pomocą magazynka wymiennego, mieszczącego 12 nabojów, w dwóch rzędach. Wykonano go z blachy stalowej. Stan załadowania był widoczny dzięki otworom technologicznym. Przy ładowaniu nie było konieczności wypinania magazynka. Naboje można wciskać z góry, z dwóch łódek po 6 nabojów każda.
Ciekawostką był tzw. odcinacz magazynka. Podłączony magazynek można opuścić za pomocą dźwigni, umieszczonej obok niego, z prawej strony. W tym celu dźwignię odcinacza ustawiało się w górnym położeniu Zamek nie podawał kolejnych nabojów z magazynu, co pozwalało na ładowanie broni pojedynczymi nabojami, wprost do komory nabojowej. Dolna pozycja dźwigni odcinacza podnosiła magazyn wyżej. Pobieranie nabojów następowało wtedy z magazynka. Odłączenie magazynka wymagało silnego wciśnięcia dźwigni odcinacza w kierunku bocznej ściany, a następnie odchylenia dźwigni maksymalnie w dół. W kolejnych wzorach z odcinacza zrezygnowano.
Nietypowy bezpiecznik miał kształt dużego pierścienia. Zabezpieczenie broni polegało na odciągnięciu go w tył do oporu i ustawieniu w pozycji równoległej do lufy. Zamek i spust były wtedy blokowane. Iglicę po niewypale można było napiąć bez otwierania zamka.
Kolbę typu angielskiego okuto, było to przydatne w walce wręcz. Do broni stosowano długi bagnet typu nożowego wz. 1889.
Podczas eksploatacji karabinu roku stwierdzono konieczność poprawienia konstrukcji samego zamka. 3 listopada 1892 roku płk Vogelsang otrzymał zadanie zmodyfikowania trzech egzemplarzy, głównie pod względem poprawienia odporności układu ryglowania. Ulepszone karabiny dostarczono do testów 1 stycznia 1895 roku. Próby polowe wypadły pozytywnie. Zamek wytrzymywał większe ciśnienia gazów prochowych, uproszczono też jego budowę. Przy okazji ograniczono masę całego karabinu. 31 lipca 1896 roku wprowadzono do służby nowy wzór o oznaczeniu 1889/96. W 1910 roku prawie wszystkie egzemplarze wzoru 1889/96 zostały przekształcone w wersje 1896/11. Tylko 1280 sztuk pozostało w oryginale. Około 6000 sztuk kb 1896/11 wykonano z lufami o krótszym skoku (1 : 9 cali czyli 228,6 mm). Ten sam skok gwintu zachowało ok. 15 tys. długich karabinów wzoru 1911. Począwszy od Modelu 1896/11 wprowadzono lufy czterobruzdowe.
