Revolver ENFIELD No.2 MK I cal. .38 S&W
≈ 270 €
Prezzo dal rivenditore: 1.190 zł. Convertito al tasso BCE del 27 ottobre 2026.
Porto d'armi o Nulla Osta richiesto
60-783 Poznań, Polonia
0
ID: 10999397
Questa offerta non è attualmente disponibile.
Acquisto da fuori UE: l'arma passa tramite un importatore nel tuo paese, il rivenditore si occupa dell'esportazione.
Come funziona l’acquisto dall’Europa
Acquista in sicurezza con Gunfinder
La nostra verifica d'identità con IA sui venditori rende Gunfinder il marketplace più sicuro online.
Scopri di più
Dettagli
- Lingua originale
- Polacco
- Categoria
- Autorizzazione all'acquisto
- Obbligatorio - Cosa posso acquistare?
- Calibro
- .38S&W
- Condizione
- Nuovo
- Posizione
- 🇵🇱 60-783 Poznań, Polonia
- Disponibilità
- non disponibile
Aggiornamento
Questa offerta si basa su una sincronizzazione dei dati, in cui le informazioni sull'offerta sono state trasmesse da un negozio, rivenditore o marketplace esterno. Tieni presente che potrebbero verificarsi temporanee discrepanze di prezzo a causa di possibili ritardi nella trasmissione dei dati.
- Fonte
- Sklep AstroClassic.pl
- Ultimo aggiornamento
- circa 8 ore fa
Descrizione
Nota:
L'articolo si trova all'estero. Tieni presente che le condizioni di consegna, i tempi di spedizione e/o la procedura di acquisto potrebbero variare.
Stan lufy: 4
Stan osady: 4
Stan oksydy: 4
Anglia, po zakończeniu I wojny światowej zdecydowała się na opracowanie rewolweru lżejszego i krótszego od potężnego Webleya Mk VI kal. 455. Propozycję skonstruowania nowej broni złożono firmie Webley & Scott. Webley nie chciał się jednak zgodzić na odstąpienie patentu. Po odmowie Webleya zadanie powierzono konstruktorom z Royall Small Arms Factory z Enfield. Prototyp był gotowy w 1927 roku. Fabryka przygotowała rewolwer łamany, bardzo zbliżony zewnętrznie do Webleya Mk IV ale różniący się układem podzespołów. Nie były one wzajemnie wymienne. Broń strzelała nabojem kalibru .38, z pociskiem o masie 13 g (200 gr). W celu zmniejszenia kosztów postanowiono dostosować do potrzeb armii brytyjskiej nabój .38 Smith & Wesson. Amunicję wprowadzono do uzbrojenia 6 listopada 1930 jako “Cartrigde, SA, ball, revolver, .380 inch Mark I”. W skrócie nabój sygnowano oznaczeniem .38 /200. Początkowo pocisk pozbawiono płaszcza, w związku z czym naruszał międzynarodowe konwencje. 22 października 1937 roku wprowadzono nabój z pociskiem pełnopłaszczowym Mark II; od razu w dwóch odmianach – Mk II na kordycie i Mk IIZ na prochu nitrocelulozowym. Produkcję naboju Mark II rozpoczęto rok później. Oba pociski miały masę 178 gr czyli 11,53 g.
Rewolwer z zakładów RSAF został oznaczony jako Enfield No 2 Mk I. Przyjęto go na uzbrojenie 2 czerwca 1932 roku. Nowy rewolwer cieszył się dobrą reputacją ale produkcja postępowała zbyt wolno. Do 1939 roku fabrykę opuściło zaledwie 16.500 sztuk tej broni. Enfield No 2 Mk I nie przypadł do gustu załogom pojazdów pancernych. Ogon kurka w ciasnocie czołgów zahaczał o elementy wyposażenia. Kurek pozbawiono więc ogona ale uniemożliwiało to jego ręczne napinanie. Zmodyfikowano więc broń z wersji DA/SA do DAO (Double Action Only, wyłącznie z samonapinaniem). Rewolwer dla załóg czołgów przyjęto do uzbrojenia 22 czerwca 1938 roku, pod sygnaturą No.2 Mk I*. Zmieniono przy okazji okładki chwytu. Nowe dawały lepsze oparcie przy strzelaniu w systemie DAO.
Po 1939 roku rozpoczęto masową produkcję rewolweru No.2 Mk I*. Wytwarzanie podjęły także inne zakłady. Między czerwcem 1941 a marcem 1943 roku 21 422 egzemplarzy tej broni powstało w Albion Motor Ltd. z Glasgow. Po tym czasie końcowy montaż rewolwerów odbywał się znów w zakładach w Enfield. Zdecydowaną większość podzespołów wytwarzała firma Singer Sewing Machines Ltd. z Clydebank.
W 1943 roku CTAG (Coventry Tool and Gauge) przejęło szkocki zakład Albion wraz z podzespołami do produkcji rewolwerów. Złożono z nich jeszcze 21094 egzemplarze broni, nadal oznaczane jako Albion (duża lit. D na lufie). Ta partia oznaczana jest od numeru B3253 aż do D5045. Składanie zakończono w 1943 roku.
29 lipca 1942 roku do uzbrojenia wprowadzono wojenną, uproszczoną wersję No.2 Mk I**. Rewolwer był pozbawiony bezpiecznika kurkowego. Bezpiecznik ten zabezpiecza broń przed przypadkowym wystrzałem przy uderzeniu w zwolniony kurek. Broń szybko wycofano z uzbrojenia i zmodyfikowano do poprzedniego standardu.
Do końca wojny w zakładach w Enfield wykonano ok. 250 000 rewolwerów No.2.
W 1942 roku podjęto produkcję Webleya Mk IV kalibru .38/200, w firmie Webley and Scott z Birmingham .
Do końca wojny wyprodukowano ponad 100 tys. egzemplarzy Webleyów Mk IV kal. 38/200.
