Erbwaffen

Broń jest często dziedziczona, a osoby otrzymujące spadek stają zazwyczaj nieprzygotowane przed pytaniem, co zrobić z odziedziczoną bronią.

Tutaj znajdziesz najważniejsze informacje na temat Erbwaffe w skrócie.

Prawo spadkowe w Europie podlega surowym przepisom, które nie omijają nawet broni. Jako spadkobierca masz co do zasady prawo do przejęcia broni i wszelkich akcesoriów ze spadku. Wiąże się to jednak ze znacznym nakładem formalności administracyjnych.

Przede wszystkim jesteś zobowiązany poinformować właściwą dla ciebie Waffenbehörde o tym spadku. Samo zapomnienie lub zignorowanie tego obowiązku grozi karą grzywny w wysokości do 10 000 EUR.

Znalezienie właściwej Waffenbehörde może być niekiedy nieco trudne, ponieważ urząd ten – w zależności od miasta lub powiatu – jest zazwyczaj podporządkowany innemu organowi. W takim przypadku pomocna będzie krótka wyszukiwarka Google, telefon do lokalnego urzędu porządkowego lub starostwa albo do najbliższego komisariatu policji.

Gdy pierwszy krok jest już za tobą, należy ustalić, czy spadkodawca (zmarły) posiadał również zezwolenie na posiadanie odziedziczonych przedmiotów. Może ono mieć formę pozwolenia na broń, Waffenbesitzkarte, Jagdschein lub kilku z tych dokumentów (chyba że chodzi o broń niereglamentowaną). W takim przypadku możesz co prawda zachować broń, jednak sam musisz złożyć wniosek o odpowiednie dokumenty w urzędzie. I to pod presją czasu: od momentu wyraźnego przyjęcia spadku masz zazwyczaj tylko miesiąc. Jeśli przegapisz ten termin i mimo to zatrzymasz broń, znowu grozi ci kara grzywny we wspomnianej wysokości.

Ubocznym skutkiem tego jest to, że urząd może zakwestionować lub wręcz odebrać ci status osoby godnej zaufania – a to poważny problem. Wiarygodność jest bowiem warunkiem koniecznym do złożenia wniosku o WBK.

Zasadniczo tak, o ile sam nie podlegasz zakazowi posiadania broni i nie posiadasz jej już. Jeśli zakaz posiadania broni obowiązuje, wszczynane jest długotrwałe postępowanie sądowe. Jeśli masz już Waffenbesitzkarte, wystarczy jedynie zarejestrować broń na siebie.

Przy uzyskiwaniu WBK (w ramach spadku) istnieją dwie drogi:

W przypadku dziedziczenia nie jest wymagane wykazanie Bedürfnis, jednak musisz oddać broń do unieszkodliwienia, jeśli nie możesz udowodnić Sachkunde. Jeśli jesteś członkiem klubu strzeleckiego, kolekcjonerem lub posiadasz Jagdschein, Bedürfnis i Sachkunde są spełnione. Dzięki temu możesz zachować odziedziczoną, sprawną broń w takim stanie, w jakim jest.

Rodzaje broni, dla których potrzebujesz Waffenbesitzkarte, są prawnie ściśle określone:

• półautomatyczna broń krótka i długa,

• jednostrzałowa i powtarzalna (jako broń krótka i długa)

• strzelby śrutowe oraz

• broń pneumatyczna o energii powyżej 7,5 dżula.

Pamiętaj: W Niemczech istnieją trzy rodzaje Waffenbesitzkarte. Wariant zielony to rodzaj karty standardowej, na którą możesz wpisać ogólnie broń wymagającą zezwolenia. Po dokonaniu Voreintrag przez właściwy organ powinieneś nabyć broń w ciągu roku – w przeciwnym razie wpis wygasa i musisz złożyć wniosek od nowa. Myśliwi otrzymują zielony wariant, gdy wnioskują o Waffenbesitzkarte.

Żółta karta przeznaczona jest wyłącznie dla strzelców sportowych i dotyczy tylko określonej broni. Możesz na jej podstawie nabyć następującą broń:

• jednostrzałową (gwintowaną i gładkolufową)

• wielostrzałową powtarzalną broń długą (gwintowaną),

• jednostrzałową broń krótką (na amunicję nabojową, jednokanałową) oraz

• broń perkusyjną (zapłon centralny)

• a także odpowiednią amunicję.

Jeśli strzelec sportowy chce nabyć inną broń wymagającą zezwolenia, nieuwzględnioną na liście żółtej WBK, musi uzyskać zieloną WBK z Voreintrag. Dotyczy to na przykład pistoletów półautomatycznych, półautomatycznej broni długiej czy powtarzalnych strzelb śrutowych.

Czerwona WBK przeznaczona jest dla rzeczoznawców i kolekcjonerów broni. Wpisuje się na nią broń palną określonego typu konstrukcji lub działania, należącą do określonej dziedziny kolekcjonerskiej, a w rzadkich przypadkach – broń palną wszelkiego rodzaju.

Uwaga: Posiadając WBK, można nabyć określoną broń, jednak nie wolno jej nosić przy sobie. Myśliwy może nosić swoją broń myśliwską na terenie łowiska, to samo dotyczy jego oraz strzelców sportowych na strzelnicy. Jeśli jednak chce się nosić broń w miejscu publicznym, potrzebny jest Waffenschein, w którym ta broń jest odnotowana. Ważne jest przy tym, że Waffenschein nie uprawnia do nabywania kolejnej broni. Ponadto na podstawie Waffenschein nie można również nabywać amunicji.

Jeśli sam możesz wykazać się uprawnieniem do posiadania sprawnej broni, blokada nie jest konieczna. Jeśli mimo to zdecydujesz się odpowiednio przerobić swoje Erbwaffe, powinieneś liczyć się z kosztami. Ponadto stan niezdatności do użytku należy udowodnić właściwemu organowi. To samo dotyczy rodzajów amunicji wymagających zezwolenia. Albo przekażesz ją osobie uprawnionej, albo jej potencjał zagrożenia zostanie zredukowany.

„Wymagająca zezwolenia“ oznacza, że potrzebujesz specjalnego pozwolenia wydanego przez właściwy organ, aby móc posiadać określoną broń. Dotyczy to wszelkiej broni, do której potrzebujesz Jagdschein lub Waffenbesitzkarte. W zależności od rodzaju broni dane zezwolenie uprawnia do nabycia, posiadania, transportu, sportowego użytkowania na strzelnicy lub do noszenia. Jeśli jednak choćby dla jednej swojej broni nie możesz przedstawić zezwolenia, jesteś z prawnego punktu widzenia nielegalnym posiadaczem broni.

Jako spadkobierca jesteś prawowitym właścicielem Erbwaffe; niezależnie od tego, czy są one sprawne, czy zostały unieczynione. W zasadzie możesz sprzedać wszystkie Erbwaffe, a nawet całe kolekcje broni. Przejrzenie przedmiotów i ich wyczyszczenie zwiększa wartość, a kolekcjonerzy często decydują się od razu na zakup całego asortymentu. Jeśli chcesz sprzedać tylko pojedyncze egzemplarze i nie rozstawać się ze wszystkimi pamiątkami, powinieneś dobrze przemyśleć, które z nich mają opuścić twój dom. Erbwaffe mogą mieć wyższą wartość w zależności od wieku.

Z prawnego punktu widzenia nie ma znaczenia, czy sprzedasz Erbwaffe prywatnie, czy oddasz ją do dealera i pozostawisz dalszą sprzedaż ekspertom – o ile przestrzegane są przepisy dotyczące przekazywania broni palnej. Jeśli chcesz uniknąć formalności, lepszym rozwiązaniem jest skup przez dealera lub komisanta broni. Alternatywą mogą być domy aukcyjne lub platforma internetowa taka jak nasza, która wyraźnie zezwala na sprzedaż broni.

Zachowaj jednak ostrożność, jeśli chcesz importować / eksportować Erbwaffe. W tym przypadku zderzają się liczne przepisy krajowe i zagraniczne, dlatego konsultacja – lub ogólne przeprowadzenie transakcji przez dealera – znacznie upraszcza całą procedurę.

Wysyłka broni w Niemczech jest co prawda możliwa, jednak może być realizowana wyłącznie przez specjalnie do tego upoważnione firmy transportowe zajmujące się przewozem broni. Firmy transportowe muszą również wykazać się odpowiednią rzetelnością, aby móc obsługiwać tego rodzaju przedmioty. Przy przekazaniu muszą spełniać te same wymogi co ty lub inni sprzedający: zapewnienie, że nabywca broni ma prawo ją posiadać.

Ponadto obowiązuje następująca zasada: jeśli wraz z bronią ma zostać wysłana również odpowiednia amunicja, wysyłka ta musi odbywać się oddzielnie od broni. Niektórzy dostawcy całkowicie zabraniają wysyłki amunicji. Wadą jest to, że jeśli wysyłka jest pożądana, możliwa jest ona wyłącznie za pośrednictwem dealera współpracującego z takimi firmami. Jako osoba prywatna nie możesz zlecić usług tego rodzaju spedytorom – jesteś wówczas skazany na osobiste przekazanie, co z kolei oznacza dla ciebie więcej wysiłku i większe ryzyko w kwestii kontroli i zgodności z prawem.