Carabine Mosin M91/30 cal. 7.62x54Rmm (1937) avec lunette de visée – finlandais
≈ 2 731 €
Prix chez le marchand: 12 000 zł. Converti au taux de la BCE du 29 octobre 2026.
Catégorie d'arme C
05-090 Raszyn, Pologne
0
ID: 11175422
Achat hors UE : l’arme passe par un importateur dans ton pays, le marchand s’occupe de l’exportation.
Voici comment se déroule l’achat depuis l’Europe
Achète en toute sécurité avec Gunfinder
Notre vérification d'identité basée sur l'IA fait de Gunfinder la place de marché la plus sûre en ligne.
En savoir plus
Détails
- Langue originale
- Polonais
- Catégorie
- Autorisation d'achat
- Requis - Qu'ai-je le droit d'acheter ?
- État
- Neuf
- Localisation
- 🇵🇱 05-090 Raszyn, Pologne
- Disponibilité
- disponible
Actualité
Cette offre est basée sur une synchronisation d'annonce, par laquelle les données de l'offre ont été transmises depuis une boutique, un marchand ou une place de marché externe. Merci de noter que des écarts de prix temporaires peuvent survenir en raison de délais éventuels lors de la transmission des données.
- Source
- Broń palna, pistolety, rewolwery - AtenaGun.pl
- Dernière mise à jour
- il y a environ 24 heures
Description
Remarque :
L'article est situé à l'étranger. Note que les conditions de livraison, les délais d'expédition et/ou la procédure d'achat peuvent varier.
Historia
W 1930 roku przyjęto aktualizacje Dragoona i „nowy” karabin został oznaczony jako „Karabin 7,62 mm, model roku 1891-30”, bardziej znany jako M91/30. Zmiany obejmowały przednie i tylne przyrządy celownicze oraz podzielone opaski na lufy. Sześciokątne komory zostały wycofane i zastąpione okrągłymi odbiornikami odpowiednio w 1935 i 1936 roku w Iżewsku i Tule, dwóch arsenałach, które wyprodukowały 91/30. Wiele karabinów datowanych przed 1930 r. znajduje się w konfiguracji M91 / 30, ale zachowuje oryginalne oznaczenia na trzonku lufy z datami sprzed 1930 r. Pochodzi to z programów, głównie po II wojnie światowej, mających na celu aktualizację starszych karabinów przez Sowietów i są znane wśród kolekcjonerów jako „byli dragoni”. Produkcja podstawowa zakończyła się w 1944 roku z kilkoma egzemplarzami, głównie snajperskimi, datowanymi później. M91/30 były używane jako podstawa do karabinów snajperskich od połowy lat 30. z kilkoma rodzajami mocowań i lunet. Obecnie najczęściej spotykanym jest PU, który został przyjęty w 1942 roku i wykorzystuje mocowanie na szynie bocznej.
Luneta
Od 1931 roku radzieccy projektanci opracowywali urządzenia snajperskie głównie do karabinów półautomatycznych. Przetestowali snajperskie wersje karabinu automatycznego Simonow (AVS-36), samozaładowczych karabinów Degtyariowa z 1930 r., Rukawisznikowa z 1938 r. I karabinu Tokariew (SVT-40). Jednak najbardziej celnym i niezawodnym okazał się 3-liniowy karabin Mosin, model 1891/1930.
Wraz z wybuchem Wielkiej Wojny Ojczyźnianej wzrosło zapotrzebowanie na karabiny snajperskie. W lutym 1942 roku w ZSRR wznowiono produkcję karabinów Mosin, zakończono natomiast produkcję bardziej złożonego i droższego SVT-40. Luneta uniwersalna — skrócona luneta (PU), pierwotnie opracowana dla SVT-40, została przeprojektowana dla karabinu 3-liniowego. Luneta PU stała się najbardziej masowo produkowaną lunetą celowniczą i była produkowana do końca wojny.
Uniwersalny celownik teleskopowy składał się z trzech części: obiektywu, korpusu i okularu. Był to czarny metalowy cylinder z soczewkami w środku. Główną przewagą tego celownika nad mechanicznym było to, że snajper nie musiał ponownie ustawiać ostrości, aby równie wyraźnie widzieć celownik i cel.
Celownik składał się z trzech 0,2-milimetrowych celowników: dwóch poziomych i jednego pionowego. Taki celownik nazywano „kikutem” lub niemiecką pocztą. Aby wycelować, trzeba było wyrównać czubek pnia z celem.
Strzelec mierzył odległość do celu za pomocą wartości wzorcowych — grubości krzyży nitek i odległości między nimi. Wszystkie pomiary zostały wykonane w miliradianach, czyli mil: 10 centymetrów na 100 metrów. Grubość linii w lunecie uniwersalnej wynosiła 2 mil. Oznaczało to, że jeśli 20-centymetrowy cel w lunecie zrównał się z linią celownika, znajdował się w odległości 100 metrów. Ramiona mężczyzny były konwencjonalnie przyjmowane jako 70 centymetrów. Odstęp między bocznymi celownikami wynosił siedem mil. Jeśli ramiona mężczyzny mieściły się w tej odległości, to znajdował się w odległości 100 metrów od strzelca.
Dzięki tej podstawowej wartości snajper mógł obliczyć odległość do celu i lepiej celować za pomocą dwóch pokręteł. PU pozwalał strzelcowi obserwować małe i zakamuflowane cele z dużych odległości oraz celować w świetle księżyca lub gdy było całkiem ciemno ze względu na dużą szybkość obiektywu – ilość światła przepuszczanego przez układ optyczny.
s/n 195328
Przypisy: igun.cz
artefact
