-7 %
HUSQVARNA M96 carabine à verrou cal. 6,5×55
Prix chez le marchand: 2 790 zł. Converti au taux de la BCE du 29 octobre 2026.
Catégorie d'arme C
60-783 Poznań, Pologne
0
ID: 11000769
Achat hors UE : l’arme passe par un importateur dans ton pays, le marchand s’occupe de l’exportation.
Voici comment se déroule l’achat depuis l’Europe
Achète en toute sécurité avec Gunfinder
Notre vérification d'identité basée sur l'IA fait de Gunfinder la place de marché la plus sûre en ligne.
En savoir plus
Détails
- Langue originale
- Polonais
- Marque
- Husqvarna
- Catégorie
- Autorisation d'achat
- Requis - Qu'ai-je le droit d'acheter ?
- Calibre
- 6,5x55SE
- État
- Neuf
- Localisation
- 🇵🇱 60-783 Poznań, Pologne
- Disponibilité
- disponible
Actualité
Cette offre est basée sur une synchronisation d'annonce, par laquelle les données de l'offre ont été transmises depuis une boutique, un marchand ou une place de marché externe. Merci de noter que des écarts de prix temporaires peuvent survenir en raison de délais éventuels lors de la transmission des données.
- Source
- Sklep AstroClassic.pl
- Dernière mise à jour
- il y a environ 17 heures
Description
Remarque :
L'article est situé à l'étranger. Note que les conditions de livraison, les délais d'expédition et/ou la procédure d'achat peuvent varier.
O modelu M96
Szwedzi, poszukując karabinu dla swoich sił zbrojnych zainteresowali się Mauserem z 1893 roku, opracowanym dla armii hiszpańskiej. Rok później broń została specjalnie zaprojektowana dla Szwedów. W 1896 roku długi karabin piechoty został oficjalnie przyjęty na uzbrojenie pod oznaczeniem M96.
Pierwsze dostawy M96 realizowała firma Mauser, następnie produkcję /na licencji/ kontynuowały firmy szwedzkie.
Wytwarzanie długiego karabinu piechoty zakończono w 1944 roku.
Był to najprawdopodobniej najbardziej precyzyjny karabin wojskowy systemu Mausera. Jakość wykonania i wykończenia były bardzo wysokie. Szwedzka stal lufowa (z dużą zawartością niklu, miedzi i wanadu) uchodziła za jedną z najlepszych w świecie. Broń nie podlegała żadnym uproszczeniom procesu wytwarzania.
Nabój do M96 kalibru 6,5 x 55 miał wyjątkowo dobre parametry balistyczne i penetrację. Pocisk przebijał blachę stalową grubości 10 mm lub metr desek sosnowych. Był też bardzo odporny na wiatr boczny. Słaby impuls odrzutu sprzyjał celności i nie męczył strzelca.
Lufa karabinu miała długość 750 mm. Średnica wylotu przekraczała 15 mm. Tolerancje wykonania były wąskie, skutkowało to wysokimi parametrami skupienia.
Cylindryczna komora zamkowa wykonana była z grubej, utwardzanej stali. Bardzo solidny, czterotaktowy zamkiem ślizgowo – obrotowy miał dwa przednie rygle zaporowe. Napinanie iglicy następowało przy zamykaniu zamka. Długi bijnik ułatwiał strzelanie w warunkach silnych mrozów. Była też możliwość zwalniania iglicy bez otwierania zamka.
Z lewej strony komory zamkowej znajdował się charakterystyczny występ dla palca lewej ręki, którym wciskało się naboje z łódki.
Motylkowy, trójpozycyjny bezpiecznik broni przestawiany był obrotem skrzydełka. W położeniu pośrednim broń można było przeładować.
Mechaniczne przyrządy celownicze składały się z muszki trójkątnej regulowanej w poziomie oraz szczerbiny z nastawami 100 – 800 metrów (wcześniejsze wersje nawet do 2000 m).
Dwurzędowy, stały magazyn mieścił 5 nabojów. Istniała możliwość szybkiego rozładowania za pomocą uchylnego wieczka.
Jednoczęściowa osada z oddzielną nakładką na lufę wykonywana była głównie z drewna bukowego. Kolba typu angielskiego, z prosta szyjką miała długość ok. 335 mm i zakończona była stalową stopką. Karabin wyposażono w długi wycior, umieszczony pod lufą.
Mosiężna tarczka o średnicy około 30 mm umieszczona jest z prawej strony kolby. Były trzy warianty tarczek. Najmniejszy przedział dysku /dotyczy to odmiany mocowanej pojedynczą śrubą/ miał cyfry 1, 2 i 3. Nad jedną z tych cyfr powinien być wybity trójkątny znacznik. Jeśli go nie ma, oznacza to doskonały stan przewodu lufy. Cyfra „3” oznaczała stan słaby (lufa zużyta w średnim stopniu bądź lekko skorodowana).
Największa cześć dysku dzieli się na łuk zewnętrzy i wewnętrzny. Łuk zewnętrzny nosi oznaczenie 6,51 po którym następują cyfry 2,3,4,5,6,7,8 i 9. Wewnętrzny łuk ma wybitą liczbę 6,46 a po nich 7,8,9,0. Znak bity nad cyframi oznacza nominalną średnicę przewodu lufy w bruzdach i w polach.
Przy średnicy (mierzonej w bruzdach) od 6,51 do 6,53 mm broń trafiała do jednostek liniowych. Jeśli dochodziła ona do 6,54 – 6,55 mm karabin służył tylko do treningów. Po przekroczeniu 6,56 mm M96 dostawał nową lufę.
Niewielką część wyselekcjonowanych M96 wyposażano w przeziernikowe przyrządy celownicze. Służyły one do strzelań sportowych na 300 metrów. Broń tego typu jest bardzo poszukiwana.
W 1938 roku pojawił się krótszy karabin M38, z lufą długości 600 mm. Część długich karabinów piechoty przystosowywano do nowszego standardu drogą skrócenia lufy. Nosiły one oznaczenie M96/38. Bardzo poszukiwanym wzorem jest krótki karabinek kawaleryjski, M94, z lufą długości 450 mm i łożem sięgającym aż do wylotu.
