Karabin Mosin M91/30 kal. 7.62x54Rmm (1937) z lunetą – Fiński
≈ 20.365 kr
Pris hos forhandleren: 12.000 zł. Omregnet efter ECB-kursen fra 30. oktober 2026.
Våbentilladelse påkrævet
05-090 Raszyn, Polen
0
ID: 11175422
Køb fra et land uden for EU: Våbnet går gennem en importør i dit land, og forhandleren sørger for eksporten.
Sådan foregår køb fra Europa
Køb sikkert med Gunfinder
Vores AI-baserede identitetskontrol af sælgerne gør Gunfinder til den sikreste markedsplads på nettet.
Læs mere
Detaljer
- Originalsprog
- Polsk
- Kategori
- Erhvervelsestilladelse
- Påkrævet - Hvad må jeg købe?
- Stand
- Ny
- Placering
- 🇵🇱 05-090 Raszyn, Polen
- Tilgængelighed
- kan leveres
Aktualitet
Dette tilbud er en kopi, hvor tilbudsdata er blevet overført til os fra en webshop, forhandler eller ekstern markedsplads. Bemærk, at eventuelle forsinkelser i dataoverførslen kan medføre midlertidige prisforskelle.
- Kilde
- Broń palna, pistolety, rewolwery - AtenaGun.pl
- Senest opdateret
- for cirka 8 timer siden
Beskrivelse
Bemærk:
Varen befinder sig i udlandet. Bemærk, at leveringsbetingelser, leveringstider og/eller købsproceduren derfor kan være anderledes.
Historia
W 1930 roku przyjęto aktualizacje Dragoona i „nowy” karabin został oznaczony jako „Karabin 7,62 mm, model roku 1891-30”, bardziej znany jako M91/30. Zmiany obejmowały przednie i tylne przyrządy celownicze oraz podzielone opaski na lufy. Sześciokątne komory zostały wycofane i zastąpione okrągłymi odbiornikami odpowiednio w 1935 i 1936 roku w Iżewsku i Tule, dwóch arsenałach, które wyprodukowały 91/30. Wiele karabinów datowanych przed 1930 r. znajduje się w konfiguracji M91 / 30, ale zachowuje oryginalne oznaczenia na trzonku lufy z datami sprzed 1930 r. Pochodzi to z programów, głównie po II wojnie światowej, mających na celu aktualizację starszych karabinów przez Sowietów i są znane wśród kolekcjonerów jako „byli dragoni”. Produkcja podstawowa zakończyła się w 1944 roku z kilkoma egzemplarzami, głównie snajperskimi, datowanymi później. M91/30 były używane jako podstawa do karabinów snajperskich od połowy lat 30. z kilkoma rodzajami mocowań i lunet. Obecnie najczęściej spotykanym jest PU, który został przyjęty w 1942 roku i wykorzystuje mocowanie na szynie bocznej.
Luneta
Od 1931 roku radzieccy projektanci opracowywali urządzenia snajperskie głównie do karabinów półautomatycznych. Przetestowali snajperskie wersje karabinu automatycznego Simonow (AVS-36), samozaładowczych karabinów Degtyariowa z 1930 r., Rukawisznikowa z 1938 r. I karabinu Tokariew (SVT-40). Jednak najbardziej celnym i niezawodnym okazał się 3-liniowy karabin Mosin, model 1891/1930.
Wraz z wybuchem Wielkiej Wojny Ojczyźnianej wzrosło zapotrzebowanie na karabiny snajperskie. W lutym 1942 roku w ZSRR wznowiono produkcję karabinów Mosin, zakończono natomiast produkcję bardziej złożonego i droższego SVT-40. Luneta uniwersalna — skrócona luneta (PU), pierwotnie opracowana dla SVT-40, została przeprojektowana dla karabinu 3-liniowego. Luneta PU stała się najbardziej masowo produkowaną lunetą celowniczą i była produkowana do końca wojny.
Uniwersalny celownik teleskopowy składał się z trzech części: obiektywu, korpusu i okularu. Był to czarny metalowy cylinder z soczewkami w środku. Główną przewagą tego celownika nad mechanicznym było to, że snajper nie musiał ponownie ustawiać ostrości, aby równie wyraźnie widzieć celownik i cel.
Celownik składał się z trzech 0,2-milimetrowych celowników: dwóch poziomych i jednego pionowego. Taki celownik nazywano „kikutem” lub niemiecką pocztą. Aby wycelować, trzeba było wyrównać czubek pnia z celem.
Strzelec mierzył odległość do celu za pomocą wartości wzorcowych — grubości krzyży nitek i odległości między nimi. Wszystkie pomiary zostały wykonane w miliradianach, czyli mil: 10 centymetrów na 100 metrów. Grubość linii w lunecie uniwersalnej wynosiła 2 mil. Oznaczało to, że jeśli 20-centymetrowy cel w lunecie zrównał się z linią celownika, znajdował się w odległości 100 metrów. Ramiona mężczyzny były konwencjonalnie przyjmowane jako 70 centymetrów. Odstęp między bocznymi celownikami wynosił siedem mil. Jeśli ramiona mężczyzny mieściły się w tej odległości, to znajdował się w odległości 100 metrów od strzelca.
Dzięki tej podstawowej wartości snajper mógł obliczyć odległość do celu i lepiej celować za pomocą dwóch pokręteł. PU pozwalał strzelcowi obserwować małe i zakamuflowane cele z dużych odległości oraz celować w świetle księżyca lub gdy było całkiem ciemno ze względu na dużą szybkość obiektywu – ilość światła przepuszczanego przez układ optyczny.
s/n 195328
Przypisy: igun.cz
artefact
