Revólver ENFIELD No.2 MK I cal. .38 S&W
≈ 271 €
Precio del vendedor: 1.190 zł. Convertido al tipo de cambio del BCE del 29 de octubre de 2026.
Se requiere licencia de armas B o F
60-783 Poznań, Polonia
0
ID: 10999397
Esta oferta no está disponible actualmente.
Compra desde fuera de la UE: El arma pasa por un importador en tu país; el vendedor se encarga de la exportación.
Así funciona la compra desde Europa
Compra seguro con Gunfinder
Nuestra verificación de identidad impulsada por IA hace que Gunfinder sea el marketplace más seguro online.
Más información
Detalles
- Idioma original
- Polaco
- Categoría
- Permiso de adquisición
- Obligatorio - ¿Qué puedo comprar?
- Calibre
- .38S&W
- Estado
- Nuevo
- Ubicación
- 🇵🇱 60-783 Poznań, Polonia
- Disponibilidad
- no disponible
Actualidad
Esta oferta se basa en una sincronización de datos, mediante la cual la información de la oferta se ha transferido a nuestra plataforma desde una tienda, distribuidor o marketplace externo. Ten en cuenta que pueden producirse diferencias de precio temporales debido a posibles retrasos en la transferencia de datos.
- Fuente
- Sklep AstroClassic.pl
- Última actualización
- hace aproximadamente 6 horas
Descripción
Nota:
El artículo se encuentra en el extranjero. Ten en cuenta que las condiciones de entrega, los plazos de envío y/o el proceso de compra pueden variar.
Stan lufy: 4
Stan osady: 4
Stan oksydy: 4
Anglia, po zakończeniu I wojny światowej zdecydowała się na opracowanie rewolweru lżejszego i krótszego od potężnego Webleya Mk VI kal. 455. Propozycję skonstruowania nowej broni złożono firmie Webley & Scott. Webley nie chciał się jednak zgodzić na odstąpienie patentu. Po odmowie Webleya zadanie powierzono konstruktorom z Royall Small Arms Factory z Enfield. Prototyp był gotowy w 1927 roku. Fabryka przygotowała rewolwer łamany, bardzo zbliżony zewnętrznie do Webleya Mk IV ale różniący się układem podzespołów. Nie były one wzajemnie wymienne. Broń strzelała nabojem kalibru .38, z pociskiem o masie 13 g (200 gr). W celu zmniejszenia kosztów postanowiono dostosować do potrzeb armii brytyjskiej nabój .38 Smith & Wesson. Amunicję wprowadzono do uzbrojenia 6 listopada 1930 jako “Cartrigde, SA, ball, revolver, .380 inch Mark I”. W skrócie nabój sygnowano oznaczeniem .38 /200. Początkowo pocisk pozbawiono płaszcza, w związku z czym naruszał międzynarodowe konwencje. 22 października 1937 roku wprowadzono nabój z pociskiem pełnopłaszczowym Mark II; od razu w dwóch odmianach – Mk II na kordycie i Mk IIZ na prochu nitrocelulozowym. Produkcję naboju Mark II rozpoczęto rok później. Oba pociski miały masę 178 gr czyli 11,53 g.
Rewolwer z zakładów RSAF został oznaczony jako Enfield No 2 Mk I. Przyjęto go na uzbrojenie 2 czerwca 1932 roku. Nowy rewolwer cieszył się dobrą reputacją ale produkcja postępowała zbyt wolno. Do 1939 roku fabrykę opuściło zaledwie 16.500 sztuk tej broni. Enfield No 2 Mk I nie przypadł do gustu załogom pojazdów pancernych. Ogon kurka w ciasnocie czołgów zahaczał o elementy wyposażenia. Kurek pozbawiono więc ogona ale uniemożliwiało to jego ręczne napinanie. Zmodyfikowano więc broń z wersji DA/SA do DAO (Double Action Only, wyłącznie z samonapinaniem). Rewolwer dla załóg czołgów przyjęto do uzbrojenia 22 czerwca 1938 roku, pod sygnaturą No.2 Mk I*. Zmieniono przy okazji okładki chwytu. Nowe dawały lepsze oparcie przy strzelaniu w systemie DAO.
Po 1939 roku rozpoczęto masową produkcję rewolweru No.2 Mk I*. Wytwarzanie podjęły także inne zakłady. Między czerwcem 1941 a marcem 1943 roku 21 422 egzemplarzy tej broni powstało w Albion Motor Ltd. z Glasgow. Po tym czasie końcowy montaż rewolwerów odbywał się znów w zakładach w Enfield. Zdecydowaną większość podzespołów wytwarzała firma Singer Sewing Machines Ltd. z Clydebank.
W 1943 roku CTAG (Coventry Tool and Gauge) przejęło szkocki zakład Albion wraz z podzespołami do produkcji rewolwerów. Złożono z nich jeszcze 21094 egzemplarze broni, nadal oznaczane jako Albion (duża lit. D na lufie). Ta partia oznaczana jest od numeru B3253 aż do D5045. Składanie zakończono w 1943 roku.
29 lipca 1942 roku do uzbrojenia wprowadzono wojenną, uproszczoną wersję No.2 Mk I**. Rewolwer był pozbawiony bezpiecznika kurkowego. Bezpiecznik ten zabezpiecza broń przed przypadkowym wystrzałem przy uderzeniu w zwolniony kurek. Broń szybko wycofano z uzbrojenia i zmodyfikowano do poprzedniego standardu.
Do końca wojny w zakładach w Enfield wykonano ok. 250 000 rewolwerów No.2.
W 1942 roku podjęto produkcję Webleya Mk IV kalibru .38/200, w firmie Webley and Scott z Birmingham .
Do końca wojny wyprodukowano ponad 100 tys. egzemplarzy Webleyów Mk IV kal. 38/200.
