Zeer mooie Luger artillerie P08 – Wapen uit 1917 – Loop 8 inch (20cm!) – Fabricage DWM – Volledig monomatrikulier (behalve het magazijn dat van die tijd is) – Kal. 9×19 – Verstelbare richtmiddelen van het eerste type – Zeer mooie grepen – Epochenbruin nog 80% – Prachtige loop TBE+

Vertel me over Luger, vertel me over de liefde.

Met deze woorden kun je een van de buitengewoonste wapenpassies ter wereld samenvatten: die voor de Parabellums en het werk van George Luger (1849-1923), weldoener van de mensheid, althans van het deel dat van wapens houdt. En daarnaast een prominent lid van het Pantheon van Meester Flingus.

Als weg naar de toekomst in deze nieuwe eeuw (we zitten rond 1900) was het zogenaamde ‘automatische repeteerpistool’ (lees: semi-automatisch), zoals men het toen noemde, een must voor elk leger dat voorop wilde lopen.

Zwitserland was in mei 1900 de tweede mogendheid die een van deze ‘semi-auto’s’ invoerde, het toppunt van moderniteit. En de allereerste die de Luger invoerde. Nog vóór Duitsland.

Wat semi-automatische pistolen in het algemeen betreft, werd Zwitserland slechts twee maanden afgetroefd door het brutale België. Dat als eerste toesloeg met zijn Browning 1900.

Een revanche waard, want het wapen dat de Zwitsers kozen, kreeg een omvangrijke en prachtige nakomelingschap.

Vanaf die datum maakten de Lugers, naast de vele civiele bestellingen, deel uit van alle overheidsprogramma’s voor de invoering van handvuurwapens. Zelfs in Frankrijk.

Er was voor elk wat wils: tientallen varianten van Lulus, met verschillende looplengtes, details in de werking, landen van bestemming en natuurlijk kalibers; van 7,65 parabellum tot .45 acp (!), met daartussen de alomtegenwoordige 9mm parabellum, in 1902 ontworpen door dezelfde vader, George Luger.

Ze waren allemaal mooier en beter afgewerkt dan de andere. Allemaal waren ze op de kamer voorzien van fantastische emblemen die pasten bij hun bestemming: van het vredige Zwitserse kruis tot de woeste Leeuw van Perzië tegen een opkomende zon, en de Amerikaanse zeearend met witte kop.

Maar als er één koning onder de reglementaire Lugers is, dan is het wel de Duitse.

Germania was haar zonen niet ondankbaar en kende elk van haar wapens een specifiek model toe.

Haar trotse marine, die de onwrikbare Royal Navy wilde uitdagen, kreeg als eerste een model toegewezen, al in 1904. Ook zij kreeg een model met een lange loop (15cm) en een afneembare schouderkolf, met een vizier voor schoten op 200m. Dit is de mythische P04, een zeemonster van de moderne bewapening, waar alle hoplofiele paparazzi op aarde reikhalzend naar uitkijken.

Daarna volgde in 1908 het landleger, met de P08, het model waarvan verreweg de meeste exemplaren zouden worden geproduceerd. En dat het langst in productie zou blijven.

Je zou de P08 nog zien in de holsters van Luftwaffe-vliegers en Duitse onderzeebootbemanningen tijdens de Slag om de Atlantische Oceaan. Met hen zou hij nog verloren gaan, van de olievelden aan de kust van Venezuela tot de ruïnes van het zwaar geschonden en allerminst bevrijde Berlijn. Alleen veroverd.

Ten slotte kreeg ook de artillerie dit wonder toegewezen: de lange P08, de zogenaamde ‘artillerieversie’.

Maar die verscheen pas in 1914, en in zeer kleine aantallen. Daarom zijn artillerie-Lugers met het jaartal 1914 zo gewild (naar schatting 10.000 exemplaren bij DWM, uit het hoofd).

Vandaar ook de benamingen ‘P14’ of ‘P08/14’, die verzamelaars soms gebruiken.

Deze aanduiding is niet officieel. De Heer kende als officieel model alleen de ‘Lange Pistole 08’, oftewel het ‘lange pistool van het model 1908’.

De Amerikanen waren erg onder de indruk van dit wapen. Ze begrepen het nut van het concept van een pistool-karabijn, zelfs in een licht kaliber. Een ‘light’-karabijn, of zelfs een semi-automatisch pistool-karabijn zoals de lange P08, die je makkelijk aan je zijde draagt, is vaak nuttiger dan een pistool, zelfs als dat zo krachtig is als een Colt 1911, om je artilleriestukken te verdedigen tegen een vijand die je heeft verrast.

Op basis van hun evaluatierapporten zouden ze overwegen hun technische troepen, zoals artilleristen en genie, vanaf november 1918 uit te rusten met een licht semi-automatisch wapen dat langer was dan hun Colt 1911. Door routine en de crisis van 1929 zouden ze dit uitstekende idee pas in 1941 met de USM1 verwezenlijken.

Maar wist je dat…
te zeggen dat onze iconische artillerie-Lugers ook de verre, en op zijn minst geestelijke, voorvaders zijn van de al even iconische USM1 is op zich al grappig.

Deze artillerie-Luger, ons wapen van vandaag, is prachtig met zijn vizier dat tot 800m is gegradueerd (bijna de helft van dat van de handmatig repeterende karabijn in 8×57 waarmee dezelfde artilleristen waren uitgerust!).

En zijn prachtige loop van 20 centimeter is net zo sierlijk als de benen van Adriana Karembeu…

Sommige artilleristen van de Kaiser verruilden dus een elegante Mauser 98a-karabijn in 8×57 IS voor wat was bedoeld als een demontabele semi-automatische karabijn, in een weliswaar minder krachtig kaliber, maar met een kleiner formaat en meer vuurkracht.

In een tijd waarin Roni-conversiekits populair zijn, was het concept van een pistool dat je in een oogwenk in een kleine karabijn kon veranderen al zeer ver ontwikkeld!

En dit exemplaar heeft een onvergelijkbare uitstraling.

Dit ‘gespecialiseerde’ troepenwapen werd een van de meest iconische wapens van de Eerste Wereldoorlog, toen de beruchte Sturmtruppen van de aanvalstroepen ermee aan de haal gingen.

En niet alleen zij.

De beroemde Rode Baron, Rittmeister (cavalerierang gelijk aan kapitein; onze Manfred was Ulanenofficier) Manfred Von Richtofen had er een bij zich in zijn scharlakenrode driedekker.

De Fliegertruppen, de voorloper van de Luftwaffe, hadden het wapen namelijk vanaf 1913 mondjesmaat in gebruik genomen. Als gevechtswapen was het aanvankelijk voorbehouden aan waarnemers en mitrailleurschutters.

Wat de Sturmtruppen betreft: hun lange P08’s, voorzien van een schouderkolf en magazijnen met een zeer grote capaciteit die later, rond 1917, werden geïntroduceerd, maakten hen tot geduchte loopgravenruimers.

De uitstekende grip van de beroemde steile kolfhoek van de Luger komt op ons exemplaar nog beter tot zijn recht dankzij de houten greepplaten, die in uitstekende staat zijn, zonder vlekken of deuken.

De fabrieksmatige ruitstructuur is perfect en biedt veel grip. Er is niets nieuws onder de zon. Al in 1914 een onverbeterlijke grip.

De kolfhaak is aanwezig en werkt perfect (we konden het niet laten om hem met deze kolf te testen). Hij is dus klaar voor een authentieke kwaliteitskolf om hem in een karabijn te veranderen. Deze kolf vind je hier. Geen speling!

Het magazijn van ons wapen heeft een houten bodem, geheel volgens de reglementaire productie uit de periode 14-18 (aluminium en bakeliet zijn uit de Tweede Wereldoorlog). Hoewel het wapen ook compatibel is met deze latere magazijnen met aluminium of kunststof bodem, geeft dit kleine verschil het een niet te onderschatten meerwaarde en een ouderwetse charme.

Het serienummer van het magazijn wijkt af van dat van de rest van het wapen, dat zijn 108e verjaardag viert. Je moet weten dat Lugers aan hun eigenaar werden geleverd met een holster en twee magazijnen met hetzelfde nummer als het wapen, maar dat het tegenwoordig uitzonderlijk is om ze (zeker allebei!) samen met hun oorspronkelijke wapen terug te vinden.

Ons magazijn is in uitstekende staat, met een veer die na 108 jaar nog stevig is.

De vergrendelknop voelt stevig aan, heel Duits.

De veiligheidspal met de gravure ‘Gesichert’ (‘veilig’) is heel soepel te bedienen. De trekker is militair, maar niet onaangenaam. Als je gewend bent aan een Glock, vind je hem zelfs uitstekend!

Er zijn zeer lichte bewerkingssporen zichtbaar, typisch voor deze productie uit het midden van de oorlog, toen er geen tijd meer was om alles zo verfijnd af te werken als voor de oorlog. En toch is hij prachtig afgewerkt!

Beter dan veel moderne vuurwapens, ondanks het feit dat de fabrieken van de Kaiser in drie ploegen van acht uur draaiden om de onverzadigbare Moloch aan het front te bevoorraden. Moderne wapenfabrikanten hebben naar mijn mening geen enkel excuus. Behalve dat van onmiddellijke winstgevendheid.

De extractor heeft hetzelfde nummer als alle andere onderdelen. Een belangrijk detail en een teken dat hij niet is vervangen na het afvuren van te krachtige ladingen. Alle onderdelen van het wapen hebben het nummer
nummer.

Door de loop van acht inch is een iets krachtigere herlading nodig dan voor een klassieke P08, maar blijf indien mogelijk onder de kracht van een ‘gewone’ 9 para.

De veren zijn perfect – hij kan dus zelfs commerciële munitie zonder problemen aan. Zolang je er geen machinepistool van maakt en het geweer rustpauzes gunt, voor deze nobele oude heer… Idealiter herlaad je zelf, maar ook subsonische munitie, die doorgaans 15% minder mondingsenergie heeft, is heel geschikt.

Het wapen werkt mechanisch uitstekend. Het heeft alleen een grondige schoonmaakbeurt en wat smeerolie nodig.

Met zo’n loop maak je je buren op de schietbaan met hun Glock al snel jaloers! En met een kolf ben je onverslaanbaar!

Op de kamer staat trots het jaartal ‘1917’, het jaar van de Chemin des Dames en de eindeloze, brute verwoestingen door de ‘spijkerhelmen’ tijdens hun goed berekende terugtocht naar de Hindenburglinie. Daar wachtten ze rustig op de kans om in het voorjaar van 1918 hun laatste wanhoopsoffensief in te zetten.

Vanaf 1917 werd de artillerie-P08 op grotere schaal geproduceerd en was het wapen niet langer voorbehouden aan artilleristen. Het werd op grote schaal ingezet bij de aanvalstroepen.

Ter vergelijking: in 1916 werden slechts 25.000 exemplaren gemaakt, in 1917 vier keer zoveel (100.000) en in 1918 opnieuw 25.000.

Dat verklaart waarom jij (en ik met jou) gezien de verliezen en vernietigingen veel meer kans hebt om een exemplaar uit 1917 tegen te komen dan uit een ander jaar! En veel eerder een DWM dan een Erfurt, waarvan er in totaal slechts 25.000 zijn gemaakt.

Hoe ziet het totaalplaatje eruit?

Er zijn in totaal iets minder dan 200.000 artillerie-Lugers geproduceerd, waarschijnlijk minder dan 195.000. Dat is op een totaal van 1,35 miljoen militaire Lugers die tussen 1908 en 1918 zijn gemaakt, dus iets minder dan 15% van alle lange P08’s, ook wel artillerie-P08’s genoemd.

In dat totaal van 1,35 miljoen zijn trouwens ook de 34.000 P04’s opgenomen die tussen 1904 en 1914 en tijdens de oorlog zijn geproduceerd.

Het overgrote deel van de Lugers uit 1914-1918 zijn dus P08’s met een loop van 10 cm. De ‘gewone’ exemplaren, die al zeer gewild zijn…

De artillerie-P08 is dus uiteindelijk in relatief kleine aantallen geproduceerd. En hoeveel zijn er sindsdien vernietigd?

Het is een zeldzaam wapen geworden, zeker in de staat waarin het onze verkeert.

Ons exemplaar is voorzien van het fijn verstelbare vizier van het eerste type, dat in september/eind 1917 werd vervangen door een eenvoudiger en goedkoper te produceren vizier. Echt top! Dit is een wapen uit de eerste helft van 1917.

Ons wapen is geproduceerd door DWM (Deustsche Waffen Und Munitionsfabriken) in Berlijn. Het fraaie logo staat op de kniegewricht. DWM maakte ook de beruchte Maxim-machinegeweren, die in onze gelederen zoveel leed veroorzaakten.

Ons wapen is ook zeldzaam vanwege de zeer mooie staat, met 80% of meer van de blauwing intact. Die is wat lichter geworden, maar nog steeds erg mooi. De lichtere plekken zitten vooral aan de linkerkant en op de loop, wat wijst op langdurig dragen in een holster.

Er zijn maar weinig oxidatieplekjes; ze zijn ondiep en verspreid. Ze lijken VEEL erger dan ze zijn, net als de bewerkingssporen, door MIJN ENORME, GIGANTISCHE close-ups. Bekijk de overzichtsfoto’s om dat zelf te zien.

Een lichte maar geduldige behandeling met staalwol 0000 en WD40 verwijdert de meeste oppervlakkige vlekken zonder de stempels of blauwing aan te tasten, en maakt het wapen nog mooier. Ik heb er geen tijd voor.

In de hand verdwijnt dit allemaal vrijwel helemaal en blijft er een prachtig wapen over waar je trots op zult zijn. Op de onderdelen die dat bij het verlaten van de fabriek hoorden te hebben, zijn nog steeds gouden tinten van de oorspronkelijke strogele kleur te zien.

De 20 cm lange loop, zo lang als een spiegel en met prachtige trekken, geeft dit mythische wapen een uniek silhouet. Een prachtige loop waar heel weinig mee is geschoten!

Om het wapen eer aan te doen, zijn het vizier en het korrel verstelbaar met de traditionele ‘schroevendraaier’ met twee pennetjes die elke goede verzamelaar van m
uits militair Duits materiaal moet je hebben. Als je het niet hebt, raadt Maître Flingus je aan het op zijn minst als replica te kopen.

Je ziet niet elke dag zulke Luger-pistolen, zeker niet in artillerieversie, met alle onderdelen hetzelfde serienummer en in deze uitstekende staat.

Veel exemplaren zijn al snel vernietigd. En niet alleen door de gevechten. Waarom?

Het Verdrag van Versailles beperkte de looplengte tot maximaal 10 cm, om te voorkomen dat deze semiautomatische pistolen zich zouden verspreiden en konden uitgroeien tot perfecte guerrillakarabijnen, gemakkelijk te verbergen onder de regenjas van een zekere Albert Léo Schlageter…

De vernietiging van deze uitzonderlijke wapens begon dus al heel vroeg.

Deze heilige graal van de Duitse bewapening is uitzonderlijk verkrijgbaar bij je favoriete antiquair en wapenhandelaar. Hij is erg mooi en exemplaren in deze staat, met de originele blauwing, zullen steeds moeilijker te vinden zijn. Een selectie van Flingus!

Voor een holster die bij dit wapen past: kijk hier

WAPEN VAN CATEGORIE B BIJ DE CSI: WAPEN WAARVOOR EEN VERGUNNING VEREIST IS. KOPIEËN VAN EEN GELDIG IDENTITEITSBEWIJS EN DE VERGUNNING ZIJN VERPLICHT – EEN SIA-ACCOUNT IS VERPLICHT. Verzending met handtekening voor ontvangst in twee afzonderlijke pakketten, met minstens 48 uur ertussen, is verplicht.

*********************************************************************************************************************

We zeggen het nog maar eens! Wapenhandel Flingus Maximus in Parijs en overal in Frankrijk staat ook voor je klaar voor de aankoop van wapen- en militaria-collecties, taxaties van wapens en vragen over wetgeving of wapens uit nalatenschappen en erfenissen. Neem contact op met je favoriete wapenhandelaar via ons contactformulier of via [email protected]