Robla Solo Mil limpiador de cañones 65 ml

ROBLA SOLO MIL – preparat do czyszczenia luf w płynie

Usuwa stare zapieczenia miedzi i tombaku osadzone w lufie.

Robla Solo Mil pomaga w utrzymaniu w czystości lufy, podnosi celność i
przedłuża żywotność lufy.

Robla solo Mil oparta jest na specjalnej kombinacji preparatów czyszczących z
amoniakiem. Dzięki temu usunięte zostają z lufy pozostałości miedzi, tombaku i
ołowiu, natomiast stal, chrom i nikiel nie wchodzą w reakcję z preparatem
czyszczącym.

DANE TECHNICZNE

ROBLA SOLO MIL – preparat do czyszczenia luf w płynie
Pojemność: 65
ml
Nr handlowy:23540
Producent: F.W.KLEVER GmbH, Niemcy

Sposób użycia:

Bardzo silne zabrudzenie lufy: zatkać wylot lufy korkiem lub gumową zatyczką
i wlać do lufy ROBLA solo Mil i odczekać maksymalnie do 12 godzin. Po upływie 12
godzin usunąć preparat. UWAGA: dłuższe pozostawienie preparatu w lufie może
doprowadzić do jej korozji.

Umiarkowane zabrudzenie lufy: przecierak lub szmatkę bawełnianą nasączyć
preparatem ROBLA solo Mil i wielokrotnie czyścić lufę.

Kolory zielony do niebieskiego pokazują usunięcie miedzi i tombaku, natomiast
pozostałości ołowiu i cyny nie barwią preparatu.

Po czyszczeniu ROBLĄ lufę należy osuszyć i spryskać BALLISTOL-em lub GUNEX
2000, w celu zabezpieczenia lufy przed korozją.

UWAGA: preparat ROBLA solo Mil jest na tyle silny, że jego dłuższy kontakt z
oksydą może spowodować jej odbarwienie. W przypadku zetknięcia ROBLI z
oksydowanymi częściami broni należy broń osuszyć lub spłukać wodą. Jeżeli oksyda
została naruszona należy użyć preparatu do oksydowania na zimno KLEVER
Schnellbruniereung.

Historia firmy F.W.KLEVER

W 1874 roku Friedrich Wilhelm Klever, prawnik interesujący się gospodarką,
wybudował w Kolonii w Niemczech zakłady chemiczne F.W.Klever. Rozpoczął
produkcję olejów i tłuszczów uzyskiwanych na bazie węgla kamiennego. Aby
uniezależnić się od źródeł dostawy surowca, kupił kopalnię. Na przełomie XIX i
XX wieku cesarska armia potrzebowała uniwersalnego oleju, który nie tylko byłby
odpowiedni do konserwowania metalowych części broni, ale także umożliwiałby
utrzymanie w należytym stanie i ochronę drewnianych kolb i elementów ze skóry.
Jednocześnie wymagano, aby mógł on służyć żołnierzom jako smarowidło lecznicze
na mniejsze rany, skaleczenia i stłuczenia.