Opmerking:
Het artikel bevindt zich in het buitenland. Houd er rekening mee dat hierdoor de leveringsvoorwaarden, verzendtijden en/of het aankoopproces kunnen verschillen.
Zeldzaam geweer model 1891 uit het Russische keizerrijk – vervaardigd in het arsenaal van Tula in 1905 – oorspronkelijk kaliber 7,62×54 R – zeer homogeen exemplaar in uitstekende algehele staat.
Meester Flingus heeft weer een zeldzaamheid voor je gevonden: een ongewijzigd Russisch geweer 1891, niet aangepast naar model 1930 – het is echt uit de tsaristische tijd. Het is in 1905 vervaardigd in het beroemde arsenaal van Tula. Op de kamer staat duidelijk « Imperatorskii Tylskii Aryjenii Zavod », oftewel « Keizerlijk Wapenarsenaal van Tula », in oude Cyrillische letters van vóór de hervorming van Lenin in 1921… (waarbij enkele letters werden afgeschaft, voornamelijk om spellingsredenen). Daaronder staat « 1905 G » voor « 1905 Gady », oftewel « jaar 1905 » – het productiejaar.
1905 was ook een jaar van hevige gewelddadige revolutionaire onrust voor het tsarisme en kondigde de uiteindelijke val in februari 1917 aan… Het was ook het einde van de Russisch-Japanse oorlog. Dit wapen maakt deel uit van een partij die uit Finland kwam en draagt bovendien de markering « SA », later op de kamer aangebracht, wat erop wijst dat het op een bepaald moment in zijn bestaan bij het Finse leger heeft gediend. Het is echter niet door de Finnen aangepast. Waarschijnlijk komt het uit de tsaristische voorraden van wat vóór 1917 nog « het Grootvorstendom Finland » was. De honderdduizenden geweren die daar ten tijde van de revolutie aanwezig waren, bleven er na 1917 en de onafhankelijkheid… Een wapen dat een oud verhaal vertelt over zeer turbulente tijden.
Toch is 99% van deze Russische wapens die in Finland achterbleven in de loop der tijd aangepast aan verschillende Finse standaarden (1927, 1928, 1938, 1939….) door de loop te vervangen en het geweer systematisch in te korten. Dat geldt niet voor dit zeldzame wapen: de loop is niet vervangen en het geweer is niet ingekort – een mooi en authentiek tsaristisch geweer in de oorspronkelijke configuratie! Met zijn 131 cm (!!) is het bovendien langer dan een klassiek 1891/30 en natuurlijk veel langer dan de « Finse » exemplaren.
Het heeft uiteraard een zeshoekige kast (de ronde kast verscheen pas in 1936 op de Sovjet-Mosin-geweren, dus veel later!) – met keizerlijke stempels van het arsenaal van Tula van vóór 1917. Ook de grendel is uit de tsaristische tijd, afkomstig uit Ijevsk.
De tsaristische serienummers komen niet overeen (je kunt niet alles hebben!) – maar naast de grendel uit de tijd van vóór 1917 heeft het zelfs zijn oude tsaristische vizier in arsines behouden (een oude Russische afstandsmaat van vóór de revolutie), in de vorm van een « slak ». Dat werd na de jaren 20 in de USSR en Finland vervangen door vlakke vizieren.
Het magazijnblok is niet geblauwd en is steviger en dikker uitgevoerd dan bij de Sovjet-exemplaren. Het vizierkorrel verschilt ook van dat van de 91/30: het is een bladkorrel zonder tunnel.
De beslagdelen zijn ook de oude tsaristische uitvoering, van ijzer, met schroeven en ringen. De loop is werkelijk in zeer goede staat, ook al is hij over twee centimeter aan de monding uitgeboord. Dat verandert helemaal niets aan de schieteigenschappen, in tegenstelling tot wat de schietbaanpraatjes beweren van mensen die nooit verder dan honderd meter schieten…
Het hout is goed bewaard gebleven en in zeer mooie staat, zonder sporen van overmatig gebruik. Ook de originele blauwing is nog voor 95% aanwezig. Dat is op zich al een wonder voor dit wapen van meer dan 120 jaar oud, dat bovendien « heeft gereisd ».
Een weetje? De handbeschermer van tsaristische geweren is vaak lichter van kleur dan de rest van het hout. Waarom?
In het oude tsaristische leger werden wapens tijdens oefeningen altijd zonder handbeschermer gehanteerd! De handbeschermers werden alleen gemonteerd voor veldtochten of parades! Dat verklaart vaak het kleurverschil dat je bij tsaristische geweren ziet.
Kortom: een zeldzaam historisch wapen in de oorspronkelijke configuratie van 1914-1918, dat in bijna 120 jaar geen structurele wijzigingen heeft ondergaan en in uitstekende algehele staat verkeert. Een wonderbaarlijk exemplaar en een prachtige, zeldzame aanwinst voor een verzamelaar van Mosin Nagant-geweren.
95% van de keizerlijke Mosin-geweren die in Frankrijk worden verkocht (en die zijn al veel zeldzamer dan de Mos...
in Sovjetuitvoering) zijn tsaristische exemplaren die vanaf 1925 door de Sovjets zijn aangepast. Hoewel ze hun tsaristische markeringen hebben behouden, zijn ze korter, zijn er „gemoderniseerde Sovjetonderdelen” toegevoegd of aangepast (vaak de kolfbevestigingen, vizieren, grendels, magazijnen enzovoort) en zijn ze ook heel vaak opnieuw genummerd. Echte „tsaristische” exemplaren van vóór 1917 zijn zeldzaam.
Je vindt ongeveer één tsaristisch exemplaar op 5000 Sovjetexemplaren… De meeste „overlevende” exemplaren in hun staat van vóór 1917, zoals ons exemplaar, bevinden zich waarschijnlijk nog in Finland, bij families van reservisten, en zekerder in de VS, in privécollecties. En dan heb ik het nog niet over de Remingtons en andere buitenlandse exemplaren, waarvan er vrijwel geen ooit Rusland heeft gezien en die in feite surplus zijn dat na 1917 in de VS is achtergebleven. Ons exemplaar is een echte kans voor een veeleisende verzamelaar van reglementaire wapens uit de Eerste Wereldoorlog, in hun oorspronkelijke configuratie. Bovendien verkeert het in uitstekende staat.
Wapen van categorie C volgens de CSI: een geldige schietlicentie met stempel en handtekening van een arts op de achterkant, of een jachtvergunning die voor het lopende of vorige jaar is gevalideerd, EN een geldige identiteitskaart of een geldig paspoort
(Beschrijving in originele taal weergeven)
Rare fusil de modèle 1891 de l’époque impériale russe – fabrication de l’arsenal de Tula en 1905 – calibre d’origine 7,62×54 R – pièce très homogène dans un excellent état global de conservation.
Maître Flingus vous a encore déniché une rareté : un fusil 1891 russe non modifié 1930 – il est bien de l’époque tsariste. Il a été fabriqué dans le célèbre arsenal de Tula en 1905. Il est bien marqué au tonnerre » Imperatorskii Tylskii Aryjenii Zavod » soit « Arsenal Impérial d’Armes de Tula » en vieux caractères cyrilliques d’avant la réforme de Lénine de 1921… (qui a supprimé quelques lettres essentiellement orthographiques). En dessous » 1905 G » pour « 1905 Gady » ou « année 1905 » – l’année de fabrication.
A noter que 1905 fût aussi une année très chaude d’agitation révolutionnaire violente pour le Tsarisme et annonçait la chute finale de février 1917… C’est aussi la fin de l’année de guerre russo-japonaise. Cette arme fait partie d’un stock venu de Finlande et porte d’ailleurs la marque « SA » rajouté au tonnerre ce qui témoigne de son passage par la l’armée finlandaise à un moment donné de sa vie. Elle n’a néanmoins pas été modifiée par les finlandais. Elle vient probablement des stocks tsaristes de ce qui était encore avant 1917 » le Grand Duché de Finlande ». Les quelques centaines de milliers de fusils qui y étaient au moment de la révolution y sont restées après 1917 et l’indépendance… Une arme qui raconte une vielle histoire de temps très troublés.
Toutefois 99% de ces armes russes restées en Finlande ont été transformées à divers standards finlandais dans le temps (1927, 1928, 1938, 1939….) par re canonnage et raccourcissement systématique. Ce n’est pas le cas de cette rare arme qui n’a été ni re-canonnée ni raccourcie – c’est un bel et bon tsariste dans sa configuration d’origine ! Avec ses 131 cm (!!), il est d’ailleurs plus long qu’un 1891/30 classique et bien évidemment bien plus que les « finlandais ».
Il est bien évidemment à boitier hexagonal (le boitier rond n’est apparu qu’en 1936 sur les Mosin soviétiques donc bien plus tard !) – Il a des poinçons impériaux de l’arsenal de Tula avant 1917. Et la culasse est aussi d »époque tsariste d’Ijevsk.
Il n’est pas au mêmes numéros tsaristes (faut pas rêver!) – mais outre sa culasse d’époque d’avant 1917, il a même conservé sa vielle hausse tsariste en arsines (une mesure ancienne russe de distance pré révolutionnaire) en forme « escargot » qui sera remplacée par des hausses plates en URSS et Finlande postérieurement aux années 20.
Le bloc magasin n’est pas bronzé et il est dans une construction plus solide et plus épaisse que sur les soviétiques. Le guidon est également différent des 91/30 en lame et sans tunnel.
Les garnitures sont bien celles en fer à vis et à anneaux de l’ancien modèle tsariste aussi . Le canon est réellement en très bon état même s’il est alésé sur deux centimètres à la bouche ce qui ne change strictement rien aux qualités de tir contrairement aux affirmation de radio stand qui ne tire jamais à plus de cent mètres…
Les bois sont bien préservés et en très bel état sans trace de manipulations excessives. Et son bronzage d’origine est bien là à 95%. C’est déjà en soi miraculeux pour cette arme de plus de 120 ans et qui a « voyagé ».
Anecdote ? Le garde de main des tsaristes est souvent plus clair que le reste des bois. Pourquoi ?
Dans l’ancienne armée tsariste, les armes étaient toujours manipulées à l’entrainement sans le garde-main ! On ne les sortaient les garde-main que pour l’entrée en campagne ou la parade ! Ceci explique souvent la différence de ton constatée sur les tsaristes.
Au final une arme historique rare, dans sa configuration d’origine de 1914-1918, n’ayant pas subit de modification structurelle en près de 120 ans et en excellent état global . Un miraculé et une très belle et rare addition pour un collectionneur de Mosin Nagant.
95% des Mosin impériaux vendus en France (et ils sont déjà bien plus rares que les Mosin soviétiques) sont des fabrications tsaristes modifiées par les soviétiques à partir de 1925. Même s’ils ont conservés leurs marquages tsaristes, ils sont plus courts, des pièces « soviétiques modernisées » (souvent les attaches de crosses, les hausses, les culasses, les magasins aussi…) ont été rajoutées/modifiées, ils sont aussi très souvent renumérotés. Les purs « tsarites » d’avant 1917 sont rares.
On trouve un tsariste pour peut-être 5000 soviétiques…La plupart des « survivants » dans leur état d’avant 1917 comme notre exemplaire sont sans doute encore un peu en Finlande dans des familles de réservistes et plus sûrement aux USA dans des collections privées. Et je ne parle pas des Remington et autres fabrications étrangères dont quasiment aucun n’a vu la Russie et qui sont en fait des surplus restés aux USA après 1917. Le notre est une vraie opportunité pour un collectionneur exigeant d’armes réglementaires de la première guerre mondiale. dans leur configuration d’origine. En plus il est dans un excellent état.
Arme de catégorie C au CSI : Licence de tir en cours de validité avec cachet et signature d’un médecin au dos ou bien un permis de chasse avec sa validation pour l’année en cours ou l’année précédente ET CNI ou passeport en cours de validité