Achtung: Je browser is verouderd. Daardoor werkt Gunfinder mogelijk niet overal goed. Update je browser zo snel mogelijk. Lees hier meer!
Gunfinder is ook beschikbaar voor Nederland.

Mooie Colt 1851 Navy revolver — Kal. .36 zwart poeder — Fabricage Armi San Paolo (logo "DGG") en gemarkeerd Euroarms — Wapen uit 1969 — 100% bluing — Zeer goede esthetische en mechanische staat — Zeer mooie loop — TBE/TBE+

240 €
Vergunning (model 4) of sportschutterslicentie vereist
75002 Paris, Frankrijk
6
ID: 10338368
Aankoop van buiten de EU: Het wapen gaat via een importeur in jouw land; de dealer zorgt voor de uitvoer. Zo verloopt de aankoop uit Europa
Veilig kopen met Gunfinder
Onze AI-gestuurde identiteitsverificatie van verkopers maakt Gunfinder tot de veiligste marktplaats online. Meer weten

Details

Originele taal
Frans
Merk
Colt
Categorie
Aankoopbevoegdheid
Vereist - Wat mag ik kopen?
Staat
Nieuw
Locatie
🇫🇷 75002 Paris, Frankrijk
Beschikbaarheid
leverbaar

Actualiteit

Dit aanbod is gebaseerd op een aanbiedingssynchronisatie, waarbij de aanbiedingsgegevens vanuit een shop, handelaar of extern platform naar ons zijn overgedragen. Houd er rekening mee dat door mogelijke vertragingen bij de gegevensoverdracht tijdelijke prijsafwijkingen kunnen optreden.
Bron
Flingus Maximus
Laatst bijgewerkt
14 minuten geleden

Beschrijving

Opmerking: Het artikel bevindt zich in het buitenland. Houd er rekening mee dat hierdoor de leveringsvoorwaarden, verzendtijden en/of het aankoopproces kunnen verschillen.
In 1957 komen twee Amerikanen aan in Gardone Val Trompia.

Het is een mooi stadje in Lombardije. Er stroomt ook een rivier doorheen.

En die rivier kwam goed van pas. Voor activiteiten die minder idyllisch waren dan het landschap eromheen.

De grote man van het dorp is Bartolomeo Beretta (1490 – 1565/1568). Deze grote man richtte er bijna 500 jaar geleden een wapenbedrijf op, dat sindsdien nog altijd in de familie is. Misschien wel het oudste nog bestaande bedrijf ter wereld.

Zoals Meester Flingus zegt wanneer hij filosofisch wordt, « l’issue de son plein gré »: « There is no business like gun business ». Dat zegt genoeg. Zolang er mannen zijn.

Val Forgett, wapenhandelaar, en William B. Edwards, technisch redacteur van het tijdschrift Guns, zoeken iemand die replica’s kan maken van de westernwapens met zwart kruit waar iedereen in de VS naar op zoek is.

Ze komen terecht bij ene Luciano Amadi, een werknemer bij Beretta — een van de weinige fabrieksmedewerkers die Engels spreekt. Het is dus 1957. En de vraag van de Amerikaanse toeristen op het schiereiland is kort en krachtig: een Colt 1851 Navy.

En graag een mooie. Eentje die echt op een origineel exemplaar lijkt en perfect kan schieten, zonder het risico een origineel historisch exemplaar te beschadigen dat soms duizenden « bucks » waard is…

Het kost Amadi maanden om een authentieke originele Navy te laten overkomen, die Forgett hem bezorgt. En daarna heeft hij nog tijd nodig om een fabrikant te vinden.

Vittorio Gregorelli, een bescheiden leverancier van onderdelen voor Beretta, bijt als eerste de spits af. Hij heeft niet eens een vergunning om wapens te maken. Een eerste bestelling van 250 revolvers overtuigt hem om eraan te beginnen. Een cheque van 500 dollar, ondertekend door Forgett, zet de productie van het gereedschap in gang. Een tijd van vrijheid.

Er ontstaat een industrie: die van replica’s met zwart kruit van westernrevolvers, waar we nog altijd allemaal blij van worden.

Er ontstaan ongeveer tegelijkertijd twee concurrerende teams. En hoewel er daarna nog veel meer aan de slag gaan, blijkt de markt al snel minstens zo Europees en wereldwijd als Amerikaans.

Aan de ene kant gaat Gregorelli al snel samenwerken met Aldo Uberti, met een glorieuze geschiedenis die iedereen hier kent. De allereerste replica’s uit die samenwerking, tussen 1959 en 1962, zijn trouwens gemerkt met « GU », voor Gregorelli & Uberti. Tegenwoordig zijn die exemplaren aan de andere kant van de Atlantische Oceaan erg gewild. Kijk dus maar eens naar je oude replica’s…

Aan de andere kant zoekt Amadi, die het goed heeft begrepen en inmiddels via Forgett contacten in de VS heeft, naar een andere oplossing. Hij gaat samenwerken met Giacomo Grassi, Silvano Gazzola en Giuseppe Doninelli, drie oudgedienden die allemaal afkomstig zijn van Gradoga, een fabrikant van kleine semi-automatische pistolen, verscholen in deze gezegende vallei van Vulcanus en alle andere wapensmedengoden.

Zo richten ze Armi San Paolo op, bij Brescia, op zo’n 20 kilometer van Gardone.

Het logo « DGG » dat je op een deel van de producten van San Paolo vindt, is trouwens een acroniem van Doninelli, Grassi en Gazzola. De « productieverantwoordelijken », zeg maar. Het bedrijf had tot zo’n zestig werknemers in dienst.

En die goede Amadi, vraag je je misschien af, waar is hij op deze wapens? Zijn merk was Euroarms, het bedrijf dat de productie van Armi San Paolo distribueerde. Hij zit dus wel degelijk achter deze wapens, maar niet in het logo.

Ach, die Italianen… Het is altijd ingewikkeld, maar meestal werkt het prima.

Uberti bestaat nog steeds. Armi San Paolo is daarentegen verdwenen.

Euroarms, hun distributeur van oudsher in zowat de hele wereld, koopt het bedrijf uiteindelijk over. Armi San Paolo wordt dan in 2002 Euroarms Italia. In 2011 komt er voor iedereen een einde aan het verhaal.

De onderdelen en het gereedschap gaan naar Pedersoli. Einde van een verhaal dat voor iedereen veel heeft betekend, want hun modellen zijn nog altijd gewild.

Het model dat ze eind jaren 50 allemaal wilden kopiëren, had Samuel Colt ontworpen tussen 1847 en
1850. Het was de 1851 en zijn varianten. De jaren 50 van de vorige eeuw. En er waren goede redenen om met dit model te beginnen.

Zes schoten. Kaliber .36. Achthoekige loop van 7,5 inch. Open frame. En bovenal een ster. Rond 1850 een zeer modern wapen.

Hij bleef trouwens in productie tot 1873 — zo’n 215.000 exemplaren verlieten Hartford, plus nog eens 42.000 revolvers die in Londen werden gemaakt.

Op de cilinder staat een gegraveerde maritieme scène. Die herinnert aan de allereerste zeeslag waarin een wapen van Colt geschiedenis schreef.

Het gaat om de zeeslag bij Campeche, waar de Texaanse sloep « Austin » en de brik « Wharton » op 16 mei 1843 de Mexicaanse stoomschepen « Guadalupe » en « Montezuma » het hoofd bieden. Tactisch gezien onbeslist, maar strategisch een overwinning voor de Texanen, die de blokkade van de haven weten te doorbreken.

De Colts in kwestie waren trouwens Patersons, geen 1851s. Ze waren in handen van de marine van Texas voor het eerste militaire contract van de onnavolgbare Samuel.

We weten niet eens of de Texaanse zeelieden de tijd hebben gehad om de Colt Patersons uit hun kisten te halen. Maar Colt liet de gebeurtenis op de cilinders afbeelden. Want reclame is altijd goed voor de zaken. En die fraaie mechanische gravure, perfect identiek op elk wapen — een industriële primeur voor vuurwapens — was bovendien een uitstekend middel om namaak tegen te gaan, een andere plaag voor de zakenman!

De naam « Navy » bleef verbonden aan dit kaliber 36. De .44 is het Army-model. Zelfs Wild Bill Hickok droeg er een paar aan zijn riem.

De ronde kogel van 80 grain haalde op goede dagen en met kruit van goede kwaliteit toch zo’n 300 m/s. Dat is vergelijkbaar met de kracht van een moderne .380. En zacht lood, ingevet met dierlijk roet, richt bij inslag verwoestende schade aan. De betrouwbaarheid, hanteerbaarheid en terugslag maakten hem uiteindelijk veel populairder bij infanteristen dan bij zeelieden.

Wat een geschiedenis!

De Amerikaanse Burgeroorlog, de verovering van het Westen en Hollywood droegen er allemaal aan bij dat de Colt 1851 een absoluut icoon van persoonlijke bewapening werd.

Deze Navy, Colts eerste echte commerciële succes bij de legers, is dus het beginpunt van dit hele verhaal. Dat van de originelen. En ook dat van die Italiaanse bedrijven, die uit het niets opdoken en in de 21e eeuw nog steeds dromen waarmaken, tot ons aller plezier.

Ons exemplaar is een Colt 1851 Navy in kaliber .36, voor zwartkruit, gemaakt door Armi San Paolo.

Hij draagt zowel het logo « DGG » van het bedrijf als de markering Euroarms. En nu weet je waarom.

Het proefstempel XXV dateert hem uit 1969, ruim voordat Euroarms Armi San Paolo overnam. Het zijn nog steeds zeer mooie producties.

Het hout is fraai notenhout, zonder gebreken. Zeer goede staat. Ook het messing van het frame is erg mooi.

De blauwing is nog voor 98,5% intact, vrijwel zonder sporen van oxidatie. En al helemaal geen sinaasappelhuid.

Zoals altijd zijn de gebreken die je op de foto’s kunt zien vooral het gevolg van mijn MACRO PLAN, die elk klein gebrek AANZIENLIJK uitvergroot. Het wapen is echt heel mooi.

De kleurharding is nog voor 85% aanwezig, met die kenmerkende zilvergrijze tinten van fraaie wapens uit die tijd.

Mechanisch is alles uitstekend. De mythische klikjes bij het spannen van de haan klinken helder. Wat een genot!

De indexering is erg goed. Geen overmatige gebruiksspleet. De veren zijn stevig. De trekker heeft een duidelijke klik. Zelfs de schroeven zijn in zeer goede staat.

De loop is erg mooi, met fraaie trekken.

Algehele staat: zeer goed tot uitstekend, zeker gezien de leeftijd. Ik raad deze producties uit de jaren 60 tot 90 van harte aan. Daarna ging de kwaliteit, net als op veel andere plekken, wat achteruit, vooral qua afwerking.

Kortom, een goede Navy uit de Armi San Paolo-periode, van de betere producties (kijk maar naar de aansluiting tussen hout en metaal) en in werkelijk uitstekende staat. Een heel mooi exemplaar.

Wapen van categorie D f) volgens de CSI: identiteitskaart of paspoort in co
verplichte geldigheidsduur.

************************************************************************************************************************************

Laten we het nog eens herhalen! De wapenhandel Flingus Maximus in Parijs en overal in Frankrijk is er ook voor de inkoop van wapen- en militaria-collecties, taxaties van wapens en vragen over wetgeving of wapens in nalatenschappen en erfenissen. Neem contact op met je favoriete wapenhandelaar via ons contactformulier of via [email protected]

Ter herinnering: alle verzamel-, jacht- en schietwapens zijn tweedehands en worden verkocht in de staat waarin ze zich bevinden, zonder garantie.

Alle historische wapens van oude makelij die worden verkocht als C of D, “Collection” of “Cow-boy shooting”, zijn verzamelwapens die niet zijn beproefd om mee te schieten en niet op de schietbaan zijn getest. Ze zijn visueel geïnspecteerd op hun algemene en mechanische staat, maar geen ervan is gebruikt om mee te schieten en ze worden daarom verkocht als niet getest. Wie een wapen wil gebruiken om mee te schieten, moet vooraf contact opnemen met de Nationale Proefbank van Saint Étienne, de enige instantie die bevoegd is om certificaten van voorafgaande beproeving voor schietgebruik af te geven.

  (Beschrijving in originele taal weergeven)
En 1957, deux Américains débarquent à Gardone Val Trompia.

C’est un beau bourg de Lombardie. Au milieu coule une rivière. Aussi.

Et elle a servi la rivière. A des activités moins bucoliques que le paysage alentour.

Le grand homme du bled, c’est Bartolomeo Beretta (1490 – 1565/1568). Le dit grand homme y a fondé une firme armurière il y a bientôt 500 ans et elle est encore dans la famille depuis lors. Peut-être l’entreprise vivante la plus ancienne au monde. 

Comme dit Maître Flingus quand la philosophie le prend à « l’issue de son plein gré »: « There is no business like gun business ». Illustration faite. Tant qu’il y aura des hommes.

Val Forgett, homme d’affaires de l’arme, et William B. Edwards, rédacteur technique du magazine Guns, cherchent quelqu’un pour reproduire des armes à poudre noire western que tout le monde recherche alors aux USA.

Ils tombent sur un certain Luciano Amadi, employé chez Beretta — C’est l’un des rares employés de l’usine à parler anglais. On est en 1957 donc. Et la demande des américains en goguette péninsulaire tient en quelques mots : un Colt 1851 Navy.

Et un beau SVP. Un qui ressemble vraiment à un vrai d’époque et qui puisse tirer parfaitement sans craindre de détruire une pièce historique originale qui, elle, vaut parfois quelques de milliers de « bucks »…

Il faudra des mois à Amadi pour arriver à faire venir un authentique Navy d’origine fourni par Forgett. Et il lui faudra encore du temps pour trouver un fabricant.

C’est Vittorio Gregorelli, un modeste fournisseur de pièces pour Beretta qui s’y collera le premier. Il n’a même pas la licence pour fabriquer des armes. Une première commande de 250 revolvers le convainc de se lancer. Un chèque de 500 dollars signé par Forgett lance l’outillage. Une époque de liberté.

Une industrie est en train de naître : celle des copies poudre noire des revolvers Western qui font encore notre bonheur à tous.

Deux équipes concurrentes finissent par se monter à peu près en même temps. Et même si bien d’autres s’y mettront dans la foulée. Car le marché se révèle rapidement au moins autant européen et mondial qu’américain.

D’un coté, Gregorelli s’associera très vite à Aldo Uberti pour une suite glorieuse connue de tous ici. Notez d’ailleurs que les toutes premières répliques sorties de cette association, entre 1959 et 1962, sont marquées « GU », pour Gregorelli & Uberti. Pièces aujourd’hui fort recherchées outre-Atlantique. Regardez donc vos vieilles répliques…

De l’autre coté, Amadi, qui a bien compris le sujet, et a désormais les contacts aux USA via Forgett, cherchera une autre solution. Il s’associe à Giacomo Grassi, Silvano Gazzola et Giuseppe Doninelli, trois anciens, tous issus de Gradoga, un fabricant de petits pistolets semi-automatiques perdu dans cette vallée bénie de Vulcain et de tous les autres Dieux armuriers.

Ils fondent ainsi Armi San Paolo, du coté de Brescia à 20 bornes de Gardone.

Le logo « DGG » que l’on trouve sur une partie des fabrications San Paolo est d’ailleurs l’acronyme de Doninelli, Grassi, Gazzola. Les « responsables fabrication » en quelque sorte. L’entreprise emploiera jusqu’à une soixantaine de personnes. 

Et ce bon Amadi, me direz vous, il est où sur ces armes? Et bien sa marque à lui, c’était Euroarms, celle qui distribuait la production de Armi San Paolo. Donc il y est bien sur ces armes mais pas dans le logo.

Ah, ces italiens… C’est toujours compliqué mais en général ça marche plutôt bien.

Uberti existe toujours. En revanche, Armi sans Paolo a disparu.

Euroarms, leur distributeur de toujours un peu partout dans le monde, finira par les racheter. Armi San Paolo devient alors Euroarms Italia en 2002. Puis l’histoire se termine pour tout le monde en 2011.

Les pièces et l’outillage partiront chez Pedersoli. Fin d’une histoire qui a bien plus à tout le monde car leurs modèles sont toujours désirés.

Le modèle qu’ils voulaient tous copier en cette fin des années 50, Samuel Colt l’avait conçu entre 1847 et 1850. C’était le 1851 et ses variantes. Les années 50 du siècle précédent. Et il y avait de très bonnes raisons pour commencer par celui-là.

Six coups. Calibre .36. Canon octogonal de 7,5 pouces. Carcasse ouverte. Et surtout une star. Une arme très moderne vers 1850.

Il restera d’ailleurs en production jusqu’en 1873 — quelque 215 000 exemplaires sortiront de Hartford, auxquels s’ajoutent 42 000 revolvers de plus produits à Londres.

Le cylindre porte une scène navale gravée. Pour rappeler la toute première bataille où une arme de Colt avait fait l’Histoire.

C’est la bataille navale de Campeche, où le sloop texan « Austin » et le brick « Wharton » tiennent tête, le 16 mai 1843, aux vapeurs mexicains « Guadalupe » et « Montezuma ». Combat tactiquement indécis, mais victoire stratégique pour les Texans, qui font lever le blocus du port.

Les Colts en question, c’était d’ailleurs des Paterson, et pas des 1851, qui équipaient la marine du Texas pour le premier contrat militaire de l’ineffable Samuel.

On ne sait même pas si les marins texans ont eu le temps de sortir les Colt Paterson de leurs caisses. Mais Colt fit reproduire l’événement sur ses barillets. Car la pub c’est toujours bon pour les affaires. Et, accessoirement, cette belle gravure mécanique, parfaitement identique d’une arme à l’autre, une grande première industrielle sur des armes, constituait aussi… un excellent moyen de déjouer les copies, autre fléau de l’homme d’affaire!

Le nom de « Navy » est resté attaché à ce calibre 36. Le .44,  c’est le modèle Army. Wild Bill Hickok, lui-même, en portait une paire à la ceinture.

Sa balle ronde de 80 grains partait quand même à environ 300 m/s les bons jours et avec une poudre de qualité. C’est la puissance équivalente d’un .380 moderne. Et le plomb mou, graissé à la suie animale, c’est dévastateur à l’arrivée. Sa fiabilité, sa maniabilité et son recul séduiront finalement  bien plus les fantassins que les marins.

Mais quelle histoire !

Guerre de Sécession, Conquête de l’Ouest, Hollywood, tout contribuera à faire du Colt 1851 une icône absolue de l’armement individuel. 

Et ce Navy, premier vrai succès commercial de Colt avec les armées, est donc bien le point de départ de toute cette histoire. Celle des originaux. Et celle aussi de ces firmes italiennes, sorties de nulle part, qui fabriquent encore du rêve en ce XXI° siècle pour notre bonheur à tous.

 

Notre pièce est donc un Colt 1851 Navy en calibre .36 poudre noire, fabriqué par Armi San Paolo.

Il porte d’ailleurs à la fois le logo « DGG » de la maison et le marquage Euroarms. Et vous savez désormais pourquoi.

Le poinçon d’épreuve XXV le date de 1969, bien avant la reprise d’Armi San Paolo par Euroarms. Ce sont encore de très belles fabrications.

Le bois est du beau noyer, sans reproche. TBE. Le laiton de la carcasse est très beau aussi

Le bronzage est toujours à 98,5 %, quasiment sans trace d’oxydation. Et encore moins de peau d’orange.

Comme toujours, tous les défauts que vous pourrez voir sur les photos sont surtout l’effet de mes MACRO PLAN qui exagèrent CONSIDÉRABLEMENT le moindre défaut. L’arme est vraiment très belle.

Le jaspage est encore présent à 85 %, dans ces tons gris-argent si caractéristiques des belles fabrications d’époque.

Mécaniquement, tout est excellent. Les cliquetis mythiques à l’armement du chien sont bien sonores. Ah quel bonheur ! 

L’indexation est très bonne. Pas entrefer d’usage excessif. Les ressorts sont fermes. La détente est nette. Même les vis sont en TBE.

Le canon est très beau, avec de belles rayures. 

État général TBE/TBE+ surtout compte tenu de son âge. Je recommande vivement ces fabrications des années 60 à 90. Au delà comme un peu partout cela a un peu baissé surtout en finitions.

Bref un bon Navy de l’époque Armi San Paolo, dans les bonnes fabrications (regardez donc la jointures bois/métal) et dans un état vraiment excellent. Une très bonne pièce.

 

Arme de catégorie D f) au CSI : CNI ou passeport en cours de validité obligatoire.

************************************************************************************************************************************

Répétons le ! L’armurerie Flingus Maximus à Paris et partout en France, est là aussi pour pour vos rachats de collections armes et militaria, vos estimations d’armes, vos questions de législation ou sur les armes dans les successions et héritage. Contactez votre armurier préféré via notre formulaire de contact ou à [email protected]

Rappel : Toutes les armes de collection, de chasse, et de tir sont d’occasion et sont vendues dans l’état, sans garantie.

Toutes les armes historiques de fabrication ancienne vendues en tant que C ou D, “Collection” ou “Cow-boy shooting”, sont des armes de collection non éprouvées pour le tir et non  testées en stand. Elles ont été inspectées visuellement relativement à leur état général et mécanique mais aucune n’a été utilisée au tir et elles sont donc vendues comme non testées. L’acquéreur désirant utiliser une arme pour le tir devra impérativement se rapprocher préalablement du banc National d’Épreuve de Saint Étienne, seule entité habilitée à délivrer des certifications d’épreuves préalable à un usage de tir.